تشخیص روغن سوزی در موتور خودرو

برای تشخیص مشکل روغن سوزی موتور خودرو راهکارهایی وجود دارد که در ادامه شرح می‌دهیم:

کاهش سطح روغن موتور

برای تشخیص کاهش سطح روغن، باید نشانگر یا Gage روغن موتور را چک کنید. روغن موتور را حداقل یک ساعت بعد از خاموش کردن موتور چک کنید که موتور خودرو خنک شود و روغن‌هایی که وارد مجاری روغن، سرسیلندر و دیگر اجزای موتور شده‌اند، به کارتر برگردند.

البته موتور همه خودروها به مرور زمان روغن کم می‌کنند. با این وجود اگر این مقدار از حالت طبیعی خارج شد و شاهد کاهش شدید و مستمر سطح روغن بودید، لازم است موارد دیگری را هم کنترل کنید.

کاهش سطح روغن موتور ممکن است ناشی از نشتی باشد. برای اطمینان از این که روغن از موتور نشت نمی‌کند، خودروی خود را در محل تمیزی پارک کنید. پس از ۸ ساعت اگر زیر خودرو لکه روغن وجود داشته باشد، موتور خودروی شما دارای نشتی است و باید  تعمیر شود. اما اگر در زیر خودرو لکه روغن وجود نداشته باشد، یک قدم دیگر به روغن سوزی نزدیک شده‌اید.

خروج دود از اگزوز

خروج دود از اگزوز از مهم‌ترین نشانه‌های روغن سوزی موتور خودرو است. دودی که از اگزوز خارج می‌شود، ممکن است به رنگ‌های آبی، سفید و سیاه دیده شود که هر رنگ علامت ایراد در عملکرد قسمت متفاوتی از ماشین است.

دود آبی اگزوز

خروج دود آبی از اگزوز خودرو نشان می‌دهد که روغن در موتور در حال سوختن است.

دود سفید اگزوز

 

خروج دود سفید از اگزوز خودرو نشان می‌دهد که مایع خنک‌کننده و یا روغن هیدرولیک موتور خودرو در حال سوختن است.

دود سیاه اگزوز

در مورد خودروهای دیزلی با سوخت گازوئیل، خروج دود سیاه از اگزوز طبیعی است. اما در مورد خودروهای بنزین سوز دود سیاه رنگ به این معنی است که نسبت مخلوط هوا و سوخت، از حالت تعادل خارج شده‌است.

وبلاگ


جدول ویژگی های روغن های موتورهای دیزلی در سطوح مختلف کیفی بر اساس طبقه بندی API

سطوحی که با رنگ قرمز مشخص شده اند از رده خارج بوده و نبایستی مصرف گردند،سطوح زرد نیز لازم است استفاده نگردند ولی سطوحی که با رنگ سبز مشخص شده اند، مورد تایید انجمن نفت آمریکاAPI بوده و جهت مصرف در خودروهای دیزلی توصیه میگردند.

سطح کیفیتبازه زمانیمشخصات کیفی
CA۱۹۵۰ـ ۱۹۴۰در موتورهای دیزلی سبک (غیر سوپر شارژ) و با شرایط کارکرد معمولی استفاده می شود.

سوخت این موتور ها حاوی مقادیر کمی گوگرد است و سوختی با کیفیت نسبتاً بالا بحساب می آید.

روغن با این سطح مرغوبیت از خوردگی یاتاقان ها و تشکیل رسوب در بدنه جلوگیری می کند.

در حال حاضر از این روغن استفاده نمی شود مگر این که توسط شرکت سازنده توصیه شود.

CBبرای استفاده در موتورهای دیزلی سال های ۱۹۶۰ـ ۱۹۴۹ توصیه شده و در حال حاضر«منسوخ شده است»در موتورهای دیزلی با شرایط کارکرد متوسط استفاده می شود که سوخت آن ها کیفیت مناسبی ندارد.

روغن با این سطح کیفیت از موتور در برابر سائیدگی و تشکیل رسوب جلوگیری می کند.

سوخت موتورهایی که از این روغن استفاده می کنند حاوی گوگرد بیشتری نسبت به موتورهایی است که از روغن CA استفاده می کنند.

CCبرای استفاده در موتورهای دیزلی سال ۱۹۶۱ به بعد توصیه شده و در حال حاضر «منسوخ شده است»از این روغن می توان در موتورهای دیزلی معمولی، توربوشارژ و سوپر شارژ استفاده کرد که تحت شرایط معمولی، متوسط و سخت کار می کنند. روغن با این سطح کیفی از تشکیل رسوب در موتورهای دیزلی در درجه حرارت های بالا جلوگیری می کند و از یاتاقان ها نیز در برابر زنگ زدگی و خوردگی محافظت می کند. از روغن های CC در بعضی از موتورهای بنزینی با شرایط کاری سخت نیز استفاده می شود در حال حاضر از این روغن ها استفاده نمی شود مگر این که توسط شرکت سازنده موتور توصیه شود.
CDبرای استفاده در موتورهای دیزلی سال ۱۹۵۵ به بعد توصیه شده و در حال حاضر «منسوخ شده است»

 

حاوی مواد افزودنی ضد خوردگی، ضدسایش و مواد افزودنی پاک کننده است. در موتورهای دیزلی معمولی، توربو شارژ و سوپر شارژ که تحت شرایط سخت کار می کنند و حاوی سوخت هایی با درصد گوگرد بالا هستند، استفاده می شود. این سطح کیفی از روغن در درجه حرارت های بالا از یاتاقان ها در برابر خوردگی و همینطور از تشکیل رسوب جلوگیری می کند.
CD-IIبرای استفاده در موتورهای دیزلی دو زمانه در سال های ۱۹۹۶ـ ۱۹۸۷ توصیه شده و در حال حاضر «منسوخ شده است»از این سطح کیفیت در موتورهای دیزلی دو زمانه که در شرایط سخت کار می کنند استفاده می شود. این روغن ها حاوی کلیه ویژگی های روغن هایی با سطح کیفی CD هستند و برای کار در شرایط سخت فرموله شده اند.
CEبرای استفاده د رموتورهای دیزلی سنگین در سال های ۱۹۸۷ـ ۱۹۸۰ توصیه شده و در حال حاضر «منسوخ شده است»از این سطح کیفیت در موتورهای دیزلی توربوشارژ و سوپرشارژ که تحت شرایط بار زیاد در سرعت های کم و یا زیاد کار می کنند، استفاده می شود.

از نظر کنترل میزان مصرف روغن، کنترل میزان اکسید شدن و رسوب روی پیستون و همین طور سایش سیلندرها، استفاده از این روغن ها در موتورهای مدرن و با راندمان زیاد بسیار مناسب است. کلیه آزمایشات موتوری مربوط به سطح کیفیت CD و همینطور آزمایش های موتوری (NTC400)Cummins و Mack EO-K/2 بر روی این روغن انجام شده است.

CFبرای استفاده در موتورهای دیزلی در سال ۱۹۹۴ معرفی شده و در حال حاضر «همچنان مورد استفاده قرار می گیرد».روغن موتور مناسب برای دیزل های سنگین سوپرشارژ، توربوشارژ و یا معمولی است.

در دیزل هایی که از سوخت های باکیفیت های مختلف (مثلاً بیش از ۵/۰ درصد گوگرد» استفاده می کنند کاربرد دارد.

این سطح کیفی از روغن به طور موثری باعث کنترل رسوب روی پیستون، سایش و خوردگی یاتاقان هایی از جنس مس می شود.

بجای روغن های CD وce می توان از این سطح کیفیت نیز استفاده کرد.

CF-2برای استفاده در موتورهای دیزلی دو زمانه در سال ۱۹۹۴معرفی شده است و در حال حاضر«همچنان مورد استفاده قرار می گیرد».برای کنترل میزان رسوب و خراشیدگی سیلندر از این سطح کیفی استفاده می شود. از این روغن می توان به جای روغن با سطح کیفیCD-2 نیز استفاده کرد ولی در صورت نیاز به استفاده از این روغن به جای سطوحCF وcf-4باید آزمون های موتوری مربوطه گذارنده شود.
CF-4برای استفاده در موتورهای دیزلی سنگین در سال ۱۹۹۰ معرفی شده و در حال حاضر «همچنان مورد استفاده قرار می گیرد.یک روغن چند درجه ای مناسب برای دیزل های توربوشارژ چهار زمانه با شرایط کاری سخت است. مانند روغن CE است و نسبت به آن از نظر مصرف روغن و تمیزی پیستون در شرایط بهتری قرار دارد. علاوه بر گذراندن آزمون های ذکر شده برای سطح کیفیت CE، این روغن همچنین آزمون Caterpillar IK را نیز می گذارند. این روغن ها از نظر زیست محیطی آلودگی کمتری ایجاد می کنند و می توان به جای روغن های CC،CD،CE از آن ها استفاده کرد.
CG-4برای استفاده در موتورهای دیزلی چهار زمانه در سال ۱۹۹۴ معرفی شده و در حال حاضر «همچنان مورد استفاده قرار می گیرد»روغن با این سطح کیفیت برای استفاده در موتورهای دیزلی چهار زمانه با دور بالا و شرایط سخت مناسب است. سوخت این دیزل ها کمتر از ۵/۰ درصد گوگرد دارد این سطح کیفیت کنترل بسیار موثری در تشکیل رسوب روی پیستون در درجه حرارت های بالا، سایش، خوردگی، کف کردن، مقاومت در برابر اکسید شدن و تجمع ذرات کربنی در موتور دارد. موتورهایی که استانداردهای EPA (1994) برای آن ها الزامی است از این روغن استفاده می کنند. از این روغن می توان به جای روغن با سطوح کیفی CF-4، CE، CD استفاده کرد.
CH-4برای استفاده در موتورهای دیزلی سنگین و چهار زمانه در سال ۱۹۹۸ معرفی شده است و در حال حاضر «همچنان مورد استفاده قرار می گیرد.»این سطح کیفیت برای موتورهای دیزلی سنگین و سوپرشارژ و توربوشارژ با دور بالا که دارای شرایط سخت کارکرد هستند مناسب است. استفاده از این روغن ها بخصوص برای موتورهایی که باید استاندارد آلودگی سال ۱۹۹۹ را بگذراند بسیار مناسب است. سوخت دیزل هایی که از این روغن استفاده می کنند معمولاً بیش از ۵/۰ درصد گوگرد دارد. به جای روغن با سطح کیفی CG-4،CF-4 ،CE و CD می توان از CH-4 استفاده کرد.
CI-4برای استفاده در موتورهای دیزلی سبک، متوسط و سنگین در سال ۲۰۰۲ معرفی شده و در حال حاضر «همچنان مورد استفاده قرار می گیرد»این روغن مخصوص موتورهای دیزلی سبک، متوسط و سنگینی است که در آن هاا از گازهای خروجی خنک شده از اگزوز به جای اکسیژن استفاده می شود (EGR) (Recirculation Exhaust Gas) و به این ترتیب حدود ۵۰ درصد از اکسیدهای نیتروژن خروجی کاسته می شود. این روغن همچنین در حال حاضر استانداردهای «دود خروجی» که در سال ۲۰۰۴ تدوین شده است را داراست. روغن های با این سطح کیفیت به منظور مقابله با اسیدهای حاصل از NOx دارای خاصیت بازی بیشتری هستند و برای استفاده دیزل هایی که سوختشان حداکثر ۰۵/۰درصد گوگرد دارد مناسبند. به جای سطح کیفیCD، CE، CF-4، CG-4، CH-4می توان از CI-4 استفاده کرد.
CJ-4 جدیدترین سطح کیفی روغنهای دیزل که توسط API  معرفی شده است.

 


آیا روغن موتور تاریخ مصرف دارد ؟

هر چند تاریخ معینی برای انقضای استفاده از روغن های موتور وجود ندارد و حتی  سازنده روغن موتور والوالین اعلام میکند که روغنهایش میتواند تا زمانی که تولید آن در جدول API اعتبار دارد  قابل مصرف است یعنی چیزی حدود ۲۵ سال ولی به نظر میرسد بدلایل ذیل روغن موتورها نیز دارای تاریخ انقضا می باشند

۱-      روغن موتور بخاطر ترکیبات شیمیایی که دارد و بویژه مواد افزودنی که به آن اضافه شده است بعد از گذشت زمان طولانی فاسد  می شود و خاصیت اولیه اش را از دست می دهد . هر چند این روغن ها در بشکه ها و ظروف دربسته قرار داده می شوند ولی باید به این نکته توجه کنید که بهرحال این بسته بندی ها کاملا بسته نیستند و امکان بروز اکسیژن در آنها وجود دارد .

۲-      روغن موتور اگر به مدت طولانی نگهداری شود میتواند از رده خارج شوند و آنهم بخاطر تغییراتی است که در فناوری خودروها اتفاق می افتد . مثلا روغن گرید SE را نمی توان برای ماشین های مدل بالای غربی و آسیایی مورد استفاده قرار داد ولی اگرشما هم ماشین های قدیمی تویوتا کرولای ۱۹۷۸ را دارید این روغن موتورها را می توانید استفاده کنید.

 لذا بطور معمول عمر نگهداری روغن موتور در صورتیکه در بسته های غیر قابل نفوذ دربرابر هوا قرار داشته باشد بصورت تکنیکی معمولا ۴ تا ۵ سال است که معمولا این برای خودروهای همان مدل است چون با امدن خودروهایی با مدل بالاتر مشخصات روغن هم می تواند متفاوت باشدو جهت مصرف روغن موتورهایی که بیش از ۵ سال از عمر تولید آنها میگذرد،  لازم است ترکیباتش را در آزمایشگاه تست کنند .

نکاتی در مورد استفاده از روغن موتور

  • لازم است قبل از استفاده روغن موتور را بطور کامل به هم بزنند چون بعد از مدتی که روغن ثابت باقی می ماند مواد افزودنی ان جدا و ته نشین می شوند تا این مواد با هم مخلوط شوند .
  • جنرال موتور به خریداران توصیه می کند که بشکه های بزرگ روغن موتو را که طی یکسال مجددا پر نمی شوند را مورد استفاده قرار ندهند.

 

بر طبق تحقیقاتی که انجام شده مدت زمان انقضای مصرف روغن موتور بستگی به چگونگی نگهداری آن دارد اگر دمایی که روغن در آن نگهداری نمی شود  زیاد گرم و یا زیاد سرد نباشد  و اگر روغن در همان بسته بندی اصلی و بدون هوای کارخانه قرار داشته باشد برای سالها روغن سالم باقی می ماند.

بشکه ها و ظروفی که درب آنها باز شده است بسیار سریع تر فاسد می شوند. روغن موتور دارای تاریخ مصرف است (هر چند برخی از شرکت ها فقط تاریخ تولید را بر روی طروف می نویسند و تاریخ انقضائ را ذکر نمی کنند)

خواص روغن در طی زمان تغییر می کند: یک ظرف پلاستیکی  حاوی روغن دنده با ویسکوزیته  SAE 80 که سالهای زیادی آن را نگه داشته ایم، به مرور زمان خراب می شود و بوی مواد فرار آن استشمام می شود و مولکولهای ریز از محفظه روغن خارج شده و فشار داخل ظرف کاسته میشود و فاسد میگردد.

مدت زمان نگهداری روغن موتور بستگی به دمای نگهداری، رطوبت و نوع روغن موتور دارد.


صفحه بعدی


ویژگی های روغن موتورهای بنزینی در سطوح مختلف کیفی بر اساس طبقه بندی API

درجدول زیر، مشخصات روغن موتورهای خودروهای بنزینی براساس استاندارد کیفی API نمایش داده شده است، همانطور که مشاهده می نمایید تعداد زیادی از این سطوح کیفی از نظر موسسه API از رده خارج هستند و بایستی در راستای کمک به محیط زیست و همچنین کاهش آسیب به قطعات موتور، از تولید و مصرف آنها ممانعت بعمل آید.در مباحث آینده تلاش خواهیم نمود لیست و اسامی محصولات از رده خارج بر اساس جدول API  را خدمت مخاطبین گرامی اعلام نماییم.

سطح کیفیتبازه زمانیمشخصات کیفی
SAقدیمترین سطح کیفیت API «منسوخ شده است»فقط روغن پایه است. مواد افزودنی ندارد و یا اینکه حاوی کمی ماده افزودنی پایین آورنده نقطه ریزش و مواد ضد کف است.
SBدر سال ۱۹۳۰ معرفی شده است «منسوخ شده است»دارای حداقل مواد افزودنی است. این روغن ها حاوی مقدار کمی ماده ضد اکسیداسیون و ضد سایش هستند. در حال حاضر از این روغن ها استفاده نمی شود مگر این که توسط شرکت سازنده موتور توصیه شود.
SCطبق نظریه سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۱۹۶۷ـ ۱۹۶۴» مناسب است و در حال حاضر «منسوخ شده است»حاوی مواد افزودنی ضد خوردگی و ضد ساییدگی و همین طور کمی ماده افزودنی پاک کننده جهت کنترل رسوبات حاصل از کار موتور در درجه حرارت های بالا و پایین هستند.
SDطبق نظر سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های« ۱۹۷۱ـ ۱۹۶۸ » مناسب است و در حال حاضر «منسوخ شده است»شبیه به روغن SC است. مواد افزودنی آن کمی بیشتر و حاوی مقادیر کمی ماده افزودنی ضدزنگ است.
SEطبق نظر سازندگان خودرو براس استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۱۹۷۹ـ ۱۹۷۲» مناسب است و در حال حاضر «منسوخ شده است»مانند SC و SD است ولی خواص پاک کنندگی، پایداری در برابر اکسید شدن، خوردگی و زنگ زدگی بیشتری نسبت به آن ها دارد و می توان از آن به جای روغن های SC وsd استفاده کرد.
SFطبق نظر سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۱۹۸۸ـ ۱۹۸۰» مناسب است و در حال حاضر «منسوخ شده است»مانند روغن SE است ولی خاصیت پایداری در برابر اکسیدشدن و خواص ضد سایش بهتری نسبت به SE دارد.
SGطبق نظر سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۱۹۹۳ـ۱۹۸۹» مناسب است و در حال حاضر «منسوخ شده است»نسبت به روغن های سطوح قبلی از تشکیل رسوب بهتر جلوگیری می کند و خواص ضد سایش و ضد اکسیداسیون بهتری دارد و چون حاوی مواد افزودنی روغن SF است می توان به جای روغن SF نیز از آن استفاده کرد.
SHطبق نظر سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۱۹۹۶ـ ۱۹۹۴» مناسب است و در حال حاضر «منسوخ شده است»حاوی مواد افزودنی روغن SG است. خواص ضد اکسایش، ضدخوردگی و ضد زنگ دارد. این روغن توسط انجمن تولید کنندگان مواد شیمیایی (CMA) (Chemical Manufacturers Association ) جهت رعایت مسائل زیست محیطی آزمایش شده است.
SJطبق نظریه سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۲۰۰۱ـ ۱۹۹۷» مناسب است و در حال حاضر به میزان کمتری توصیه میشود.حاوی کلیه مواد افزودنی مناسب برای یک روغن موتور است، این روغن توسط انجمن شیمی (ACC)(Americn Chemistry Council) آزمایش شده است و از سطح کیفی بالایی برخوردار است.
SLطبق نظریه سازندگان خودرو برای استفاده در موتورهای بنزینی سال های «۲۰۰۵ـ ۲۰۰۲» مناسب است و در حال حاضر«مورد استفاده قرار می گیرد»مانندSJ حاوی کلیه مواد افزودنی مناسب برای روغن موتور است. سطح کیفی بالاتری از SJ دارد و می توان جاهایی که استفاده از SJ و سطوح پایین تر توصیه شده از آن استفاده کرد. این روغن  از نظر مسائل زیست محیطی در وضعیت مطلوبی قرار دارد.
SMبرای استفاده در جدیدترین موتورهای بنزینی سال ۲۰۰۵ و ما قبل آن توصیه شده است. در حال حاضر«مورد استفاده قرار می گیرد»مانند روغن SL حاوی کاملترین بسته مواد افزودنی است. جدیدترین سطح کیفی اعلام شده توسط API است که در حال حاضر در بسیاری از کشورها کاربرد عمومی پیدا نکرده است. چون حاوی کلیه مواد افزودنی سطوح SL وSJ است می توان جاهایی که استفاده از SL و SJ توصیه شده از آن استفاده کرد.
SN

 

در اکتبر سال ۲۰۱۰ و برای مصرف در خودروهای تولیدی سال ۲۰۱۱وقبل از آن ابداع شده است.جدیدترین سطح کیفی روغن موتورهاست که بایستی مشخصه GF-5 را داشته باشد.

صفحه بعدی


شایع ترین دلایل خرابی سیستم هیدرولیک  به شرح زیر می باشد :

۱- خراب شدن روغن هیدرولیک

▫️در صورتیکه از روغن هیدرولیک مرغوب و مناسب استفاده نشود، و یا اینکه بیشتر از ۴۰ هزار کیلومتر از آخرین تعویض آن گذشته باشد، احتمال خرابی پمپ هیدرولیک، کاسه نمدهای شیر هیدرولیک و جک دو طرفه هیدرولیک بیشتر خواهد شد.

۲- استفاده از قطعات نا مرغوب

▫️همواره فشار بالایی از روغن در سیستم هیدرولیک در جریان است و لذا اهمیت استفاده از قطعات مرغوب در این سیستم بیشتر است. بطور مثال شیلنک فشار قوی هیدرولیک در پژو ۲۰۶ از بالای مانیفولد اگزوز عبور کرده و در صورت نشت روغن از محل اتصال شیلنک و لوله، روغن هیدرولیک [که قابل اشتعال است]، روی مانیفولد اگزوز ریخته می شود و بدلیل حرارت بالای مانیفولد، احتمال آتشسوزی موتور وجود دارد. موارد قابل توجهی از آتشسوزی موتور ۲۰۶ بعلت نشت روغن هیدرولیک گزارش شده است.

۳- استفاده از رینگ و لاستیک غیر استاندارد – بر هم خوردن زوایای ۵ گانه جلوبندی

▫️بر هم خوردن زوایای ۵ گانه جلوبندی و یا استفاده از رینگ یا لاستیک با سایزی غیر از آنچه که تولید کننده خودرو تعیین کرده، باعث می شود که فشار بیشتری به سیستم هیدرولیک برای چرخاندن فرمان وارد آید. در این حالت، در برخی مواقع نیز پمپ هیدرولیک برای انجام وظیفه خود صدای غیر عادی تولید می کند.

🔰علائم خرابی سیستم هیدرولیک

۱- روغن ریزی از هر یک از قسمتها

▫️اگر سطح روغن هیدرولیک در مخزن آن به مرور زمان کم شود، یکی از قطعات زیر نشتی دارند که بسادگی با مشاهده روغن در اطراف آن قابل تشخیص خواهد بود:

✔️مخزن یا شیلنکهای هیدرولیک

✔️ سوئیچ الکتریکی لوله فشار قوی

✔️پمپ هیدرولیک

✔️شیر هیدرولیک یا جک دو طرفه

۲- ایجاد صدا در هنگام کار کردن درجا، یا چرخاندن فرمان به سمت چپ یا راست

▫️شنیدن صدای غیر عادی از سیستم هیدرولیک شامل موارد زیر است:

اگر پمپ هیدرولیک در هنگام کارکردن درجای موتور صدای اضافه تولید کند، به احتمال زیاد پمپ دچار مشکل شده است.

ولی اگر فقط در هنگام چرخاندن فرمان به طرفین صدای غیرعادی شنیده شود، احتمالا سطح روغن هیدرولیک در مخزن کافی نیست و موارد مربوط به نشت روغن باید بررسی شود. (همچنین احتمال پایین بودن کیفیت روغن هیدرولیک نیز وجود دارد).

۱- فولی تسمه روی میل لنگ معیوب است.

۲- سایز تسمه هیدرولیک مناسب نیست و یا اینکه باید ریگلاژ شود.

۳- سفت شدن فرمان با وجود روشن بودن موتور خودرو

▫️در صورت سفت شدن فرمان با وجود روشن بودن موتور، باید به ترتیب زیر عمل کرد:

۱- ابتدا باید از سالم بودن تسمه هیدرولیک اطمینان حاصل شود.

۲- از کافی بودن سطح روغن هیدرولیک در مخزن آن و رسیدن روغن هیدرولیک به پمپ هیدرولیک اطمینان حاصل شود.

۳- از کیفیت روغن هیدرولیک اطمینان حاصل شود. (اینکه روغنِ مناسب وجود داشته باشد و کارکرد آن بیش از حد نباشد).

تماس با ما

منبع : بزرگان روانکار ایران



فیلتر هوا


چند نوع فیلتر هوا در خودروها داریم و کدام‌یک عملکرد بهتری دارند و این قطعه تاچه‌میزان درکاهش استهلاک تاثیرگذار است

فیلتر هوا   کتان دارای شش‌لایه پارچه مخصوص است که قابلیت چندبار استفاده و شست‌وشو را دارد.
به طور کلی فیلترهای هوای موجود در خودروها به سه‌دسته اصلی کاغذی، کتان و اسفنجی تقسیم می‌شوند. فیلتر هوای کتان دارای شش‌لایه پارچه مخصوص است که قابلیت چندبار استفاده و شست‌وشو را دارد. این فیلتر سبب می‌‎شود هوای مورد نیاز پیشرانه با سرعت مناسبی وارد سیلندر شود؛ ازاین‌رو تنفس بهتری را برای خودرو ایجاد می‌کند. فیلترهوای اسفنجی به‌ندرت در خودروها استفاده می‌شود و فیلترهوای کاغذی که از متداول‌ترین نوع فیلتر در خودروها هستند، به‌صورت آکاردئونی طراحی و ساخته می‌شوند.
این قطعات یکبارمصرف هستند و با گذشت ۱۰ هزار کیلومتر از کارکرد آن‌ها باید تعویض شوند. درپاسخ به‌قسمت دوم سوال شما باید گفت اگر هرنوع فیلتری که در خودرو موجود است، در زمان مشخص خود تعویض نشود، موجب افزایش استهلاک می‌شود. زیرا کار فیلتر پالایش سیال (هوا،روغن یا سوخت) ورودی به‌پیشرانه است. زمانی که هوای ورودی به‌پیشرانه به‌درستی تصفیه نشود، اجازه ورود گردوغبار و ذرات معلق به‌سیلندر را خواهد داد و سبب خط انداختن روی جداره آن می‎‌شود و استهلاک خودرو را افزایش می‌دهد. تعویض به‌موقع فیلترها از شیوه‌های درست نگهداری خودرو محسوب می‌شود.


جدول معادل یابی روغن ها

 


با گریس بیشتر آشنا شویم  : گريس مخلوطي ژلاتيني(نيمه مايع تا جامد) است كه از تركيب سيال روانكار و ماده قوام دهنده به همراه مواد افزودني خاص حاصل مي شود. اولين گريس ها در زمان مصر باستان و از مخلوط روغن زيتون و آهك ساخته شده كه براي روانكاري محور چرخهاي ارابه هاي چوبي كاربرد داشته است. امروزه نيز گريسهاي با مواد افزودني متنوع براي صنايع توليد مي شود كه برخي از آنها تحمل دمائي تا ۱۱۰۰ درجه سانتيگراد را دارا هستند. گريسها بر اساس نوع روغن پايه و نوع ماده سفت كننده دسته بندي مي شوند.براي توليد گريس نيز همانند بسياري از روغنها‌، ميتوان از انواع روغنهاي پايه معدني، سينتتيك و گياهي بهره برد.گريس ها نيز همانند روغن از نظر قوام و سفتي با درجات NLGI  مشخص مي شوند.

 

NLGI مخفف انجمن ملي گريس هاي روانكار (آمريكا) مي باشد كه درجه بندي گريس ها بر مبناي قوام آنها را انجام داده است. اين انجمن گريس ها را به ۹ درجه از ۰۰۰ تا ۶ تقسيم بندي نموده است. درجه NLGI 000 از نظر حالت فيزيكي كاملاً مايع و درجه NLGI 6 كاملاً سفت است. درجه بندي NLGI بر مبناي آزمون نفوذپذيري انجام شده است.

 

وظایفی که یک گریس به عنوان روانکار انجام می دهد، با وظایفی که روغن انجام می دهد تقریبا مشابه است و آنچه که باعث جایگزینی گریس بجای روغن می شود نوع کاربرد آن است.

در برخی از قطعات مانند یاتاقان های چرخ که امکان روانکاری توسط روغن وجود ندارد، نیاز به روانکاری است که بتواند در محل روانکاری باقی مانده و وظایف مورد نظر را انجام دهد. در چنین شرایطی استفاده از گریس تنها راه چاره است که بر اساس نوع کارکرد و تجهیز و قطعه ، گریسی با ساختار مخصوص آن شرایط انتخاب می گردد.

 

آنچه که می توان مزایای گریس نسبت به روغن معرفی کرد موارد زیر هستند:

۱-   خصوصیات شیمی فیزیکی مناسب برای کاربردهای خاص.

۲-   آب بندی و جلوگیری از نفوذ ذرات و آلودگی ها.

۳-   حفظ خواص در برابر نفوذ آلودگی ها در زمان کارکرد.

۴-   مقاومت در برابر چکه کردن از محل روانکاری.

گریس ها با داشتن چنین خواصی می توانند در شرایط کاری ویژه وظایف یک روانکار را که به شرح زیر است انجام دهند:

۱-   کاهش سایش و اصطکاک.

۲-   جلوگیری از زنگ زدگی و خوردگی.

۳-   امکان حرکت قطعات در دمای پایین.

۴-   سازگاری با آب بندها.

به این ترتیب گریس ها گروه خاصی از روانکارها هستند که می توان در شرایط ویژه روانکاری نیازهای صنعت را برطرف کنند و ما را از طراحی پیچیده و پرهزینه نجات دهند.

گریس ها بر اساس پایه صابونی (ماده قوام دهنده) می توانند تنوع بسیار زیادی داشته باشند .

سه دسته اصلی و پر مصرف آنها شامل موارد زیر هستند:

۱-   گریس های پایه لیتیم

۲-   گریس های پایه کلسیم

۳-   گریس های پایه سدیم

البته انواع ویژه از گریس ها نیز می توانند با پایه های صابونی از ترکیب مواد فوق مانند لیتیم/کلسیم و … تولید شوند.

حال ببینیم از نظر کاربردی این گریس ها چه تفاوتی با هم دارند.

در گریس ها دو خاصیت پایداری حرارتی و پایداری در برابر آب از اهمیت ویژه ای برخودار هستند. در واقع نوع صابون پایه ای که در گریس استفاده می شود ، می تواند بر دو خاصیت بالا تاثیرگذار باشد. از اینرو می توان این خواص را در گریس های مختلف بصورت زیر مقایسه نمود.

 

پایداری حرارتی:

 

گریس پایه لیتیم> گریس پایه سدیم> گریس پایه کلسیم

 

پایداری در برابر آب:

 

گریس پایه کلسیم> گریس پایه لیتیم>گریس پایه سدیم

 

همانطور که در بالا دیده می شود گریس های با پایه لیتیم پایداری حرارتی بسیار خوبی دارند، همچنین دارای پایداری در برابر آب نسبتا مناسبی نیز هستند. این ویژگی در این نوع گریس ها باعث می شود که در کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار گیرند . به این نوع گریس ها ، گریس چند منظوره یا Multi purpose گفته می شود. لازم به ذکر است این گریس ها به خاطر پایداری حرارتی خوبشان به گریس نسوز معروف هستند. همچنین با توجه به کاربرد بسیار وسیع این گریس ها در چرخ خودروها و ماشین آلات سنگین به نام گریس چرخ نیز شناخته می شوند. این نوع گریس با وجود گرانتر بود نسبت به دو دسته دیگر، به دلیل تنوع بالای کاربرد ، پرمصرف ترین نوع گریس صنعت هست.

گریس های پایه کلسیم به دلیل پایداری بسیارخوبشان در برابر آب به گریس شاسی یا گریس ضد آب معروف شده اند. البته فراموش نشود که منظور از ضد آب ، توانایی کار کرد در زیر آب نیست و فقط نشان دهنده پایداری مناسبشان در برابر شستشو با آب است.

حال که با دو دسته اصلی گریس ها آشنا شدیم بهتر است که به نکاتی در مورد مصرف آنها توجه کنیم:

۱-   در صورتی که در انبار ، روغن از گریس جدا شود نباید از آن استفاده کرد

نکته: با هم زدن نمی توان روغن جدا شده را به ساختار گریس بازگرداند.

۲- در صورت در دسترس نبودن گریس های با درجه NLGIپایین (روانتر) نمی توان با اضافه کردن روغن درجه NLGI آن را پایین آورد.

۳-   استفاده از گریس های نسوز بجای ضد آب و بالعکس توصیه نمی شود.

۴-   استفاده از گریس های شل تر یا سفت تر از آنچه در دستگاه مورد نیاز است توصیه نمی گردد.

۵- از گریس به اندازه مورد نیاز در دستگاه استفاده کنید و از استفاده کمتر یا بیشتر از حد مجاز اجتناب نمایید.

۶-   هنگام گریس کاری گریس قبلی را بطور کامل از محل روانکاری خارج کنید.
مشاهده وبلاگ

با گریس بیشتر آشنا شویم


خرید روغن موتوری

روغن موتور

از آنجایی که موتور مهم‌ترین نقش را در حرکت خودرو برعهده دارد، توجه به سلامت آن از اهمیت بالایی برخوردار است. همان‌طور که می‌دانید موتور در حرکت خودرو، از سیستم احتراق سوخت تا انتقال نیرو به چرخ‌ها نقشی اساسی ایفا می‌کند. همه‌ی نیروی موتور از درگیری و ارتباط قطعات آن با یکدیگر حاصل می‌شود. برای چنین قطعاتی وجود اصطکاک به مفهوم از دست دادن انرژی، ایجاد خوردگی و کوتاه شدن عمر قطعات است. از این‌رو همواره متخصصین به دنبال یافتن راهی برای کاهش این اصطکاک بوده‌اند. روغن به دلیل خواصی که دارد تاثیر به سزایی در کاهش اصطکاک داشته و یکی از کارآمدترین دستاوردهای متخصصان در این زمینه است. اما تهیه و تولید روغنی که بتواند در شرایط پرفشار و پرحرارت موتور کار کند نیاز به دانش فنی دارد. از سوی دیگر این روغن نباید تحت تاثیر شرایط محیطی، کیفیت خود را از دست بدهد و با افت راندمان مواجه گردد. با در نظر گرفتن این موارد درمی‌یابیم که روغن موتور طی فرایندی پیچیده حاصل می‌شود. اما روغن موتور چیست و کدام روغن موتور بهتر است؟ انتخاب روغن موتور مناسب و درک اطلاعات درج شده روی آن، در گرو آگاهی و فراگیری برخی مباحث است. در این مطلب قصد داریم به شکلی تخصصی‌تر، روغن موتور و پارامترهای مرتبط با آن را بررسی کنیم. این اطلاعات به شکلی گردآوری شده‌اند تا برای همه افراد سودمند باشد.در ابتدا روغن موتور تنها برای روانکاری قطعات متحرک موتور مورد استفاده قرار می‌گرفت اما با مشاهده‌ی ایجاد آسیب‌هایی مانند زنگ‌زدگی، خوردگی و رسوب‌گرفتگی قطعات موتور، متخصصان به فکر تولید روانکارهایی با قابلیت‌های بیشتر افتادند که در ادامه این قابلیت‌ها را بیان خواهیم کرد.

گرانروی (ویسکوزیته)

«گرانروی» که با نام‌های متداول دیگری مانند «ویسکوزیته» یا «لزجت» شناخته می‌شود یکی از مهمترین شاخصه‌های روغن‌های موتور به شمار می‌رود. گرانروی را می‌توان مقاومت سیال در برابر حرکت تعریف کرد. برای درک بهتر این مفهوم از مثال آب و عسل استفاده می‌کنیم. آب سیالی است که به راحتی جاری می‌شود، در‌حالی‌که عسل به سختی جاری شده و حرکت می‌کند؛ ازاین‌رو عسل نسبت به آب از گرانروی بیشتری برخوردار است و می‌توان گفت که عسل ویسکوزیته بیشتری دارد. گرانروی در مایعات به دلیل نیروی جاذبه‌ی بین مولکولی پدید می‌آید و این نیرو دراثر تغییرات دما دستخوش تغییر می‌شود. به طور کلی می‌توان گفت گرانروی مایعات با دما رابطه‌ی عکس داشته و هرچه دما بالاتر رود میزان گرانروی کاهش می‌یابد و در اصطلاح مایع شل‌تر می‌شود. این اصلی است که در انتخاب یک روغن موتور باید به شکلی جدی مورد توجه قرار گیرد. با استارت خوردن خودرو قطعات موتور شروع به حرکت می‌کنند و در این هنگام است که روغن باید به سرعت کار روانکاری را آغاز کند؛ در غیر این صورت آسیب‌های جدی به موتور وارد خواهد شد. اما در صورتی که روغن در اثر دمای پایین محیط، دچار افزایش گرانروی شود نمی‌تواند به سرعت حرکت کرده و قطعات متحرک را روانکاری کند؛ از سویی دیگر دمای بالای محیط نیز موجب کاهش گرانروی شده و عملکرد روغن را با مشکل رو‌به‌رو می‌کند و روغن نمی‌تواند به خوبی قطعات را پوشش دهد. برای جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی که در هنگام روشن شدن خودرو روی می‌دهد میزان ویسکوزیته روغن را روی بسته درج می‌کنند. شرایط درج این عدد به دو شکل کلی انجام می‌شود که دانستن آن خالی از لطف نیست و کمک زیادی به انتخاب روغن موتور مناسب خواهد کرد. برای درک بهتر این مطلب به شناخت استانداردهایی بین‌المللی نیاز داریم که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

استاندارد API

کلمه‌ی (API) مخفف عبارت (American Petroleum Institute) بوده و به معنی موسسه‌ی نفت امریکا است. این نام به نوعی تبدیل به استاندارد و تعیین‌کننده‌ی سطح کیفی روغن‌های موتور شده است. برای موتورهای بنزینی و دیزلی API دارای نمادی منحصربه‌فرد است. برای موتورهای بنزینی از حرف S و برای موتورهای دیزلی از حرف C استفاده می‌شود؛ بنابراین اگر روغن موتوری برای موتور بنزینی مناسب باشد به شکل API S شروع می‌شود و روغن‌های مناسب برای موتورهای دیزلی با عبارت API C آغاز می‌گردند. اما این تمام ماجرا نیست و نمی‌توان میزان کیفیت روغن را تشخیص داد. در این استاندارد برای روغن‌ موتور‌های بنزینی پس از حرف S یکی از حروف A تا N می‌آید و برای روغن موتورهای دیزلی پس از حرف C یکی از حروف A تا J درج می‌شود. در این طبقه‌بندی هرچه به سمت حرف A می‌رویم از سطح کیفیت روغن کاسته می‌شود و حرکت به سمت حروف N و J نشانگر افزایش سطح کیفیت است؛ ازاین‌رو یک روغن موتور بنزینی با مشخصه API SN از بالاترین کیفیت و با مشخصه API SA از پایین‌ترین سطح کیفی برخوردار است. این طبقه‌بندی برای روغن موتورهای دیزلی نیز از API CA که دارای پایین‌ترین سطح کیفی است آغاز شده و به API CJ که از بیشترین میزان سطح کیفی برخوردار است ختم می‌شود. ناگفته نماند که برای موتورهای دیزلی دو زمانه و چهار زمانه از اعداد ۲ و ۴ در مقابل آخرین حرف استفاده می‌شود، برای نمونه روغنی با مشخصه API CJ-4 برای خودروهایی با موتور دیزلی چهارزمانه‌ تولید شده و به دلیل داشتن حرف J از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

استاندارد SAE

استاندار (SAE) مخفف عبارت (Society Of Automotive Engineers) است که به معنی انجمن مهندسین خودرو است. این استاندارد از اعدادی بین ۰ تا ۶۰ تشکیل شده و در برخی مواقع حرف W نیز در آن دیده می‌شود. استاندارد SAE به نوعی تعیین‌کننده‌ی ویسکوزیته‌ی روغن موتور است. عدد ۰ در این استاندارد نشان‌دهنده‌ی کمترین میزان گرانروی بوده و نمایانگر روغنی است که به راحتی جاری می‌شود در عوض با حرکت به سمت عدد ۶۰ میزان گرانروی افزایش می‌باید و SAE 60 نشانگر روغنی با گرانروی بسیار بالا است که یعنی سخت جاری می‌شود. استفاده از حرف W در این استاندارد نیز برای نشان دادن حداقل میزان گرانروی در سرمای زمستان است که از کلمه‌ی Winter می‌آید. حال با آگاهی از این استانداردها می‌توانیم دو شکل مختلف ویسکوزیته را که روی روغن موتور درج می‌شود توضیح دهیم. روغن‌‌های موتور را بر اساس نوع ویسکوزیته می‌توان به دو گروه مونوگرید و مالتی‌گرید تقسیم کرد.

روغن موتور مونوگرید

این روغن به دلیل ساختاری که دارد نمی‌تواند در بازه‌ی دمایی مختلف میزان گرانروی خود را تغییر دهد و تنها برای دمایی خاص یا در اصطلاح فصلی خاص از سال مورد استفاده قرار می‌گیرد. روغن‌های مونوگرید قدمت زیادی دارند و در گذشته تنها روغن موتوری بودند که برای موتور خودروها تولید می‌شد. عموما روغن‌هایی با استاندارد SAE بین ۰ تا ۳۰ در فصول سرد و دماهای پایین مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در صورتی که فردی از این روغن در خودروی خود استفاده می‌کرد مجبور بود که با گرم شدن هوا روغن موتور را عوض کند و آن را با روغنی با بازه‌ی عددی SAE بالای ۳۰ جایگزین کند. هرچند این روغن‌ها قیمت چندان بالایی نداشتند اما درصورت تغییر دما کارآیی خود را از دست می‌دادند و گزینه‌ی قابل اطمینانی در تمام فصول محسوب نمی‌شدند.

روغن موتور مالتی‌گرید

متخصصان با مشاهده‌ی نقاط ضعف روغن‌های مونوگرید برآن شدند تا محصولی انعطاف‌پذیرتر دربرابر دما تولید کنند. این امر با تغییر ساختار روغن‌ موتور میسر شد و روغن‌هایی جدید که در چهار فصل سال کارآیی خود را از دست نمی‌دادند روی کار آمدند. این روغن‌ها که مورد توجه مردم و تولیدکنندگان قرار گرفتند از دو عدد گرانروی که با حرف W از هم جدا می‌شوند مشخص می‌گردند. عدد اول نمایانگر میزان گرانروی در فصل گرم سال و دمای بالا است و عدد دوم بیانگر میزان گرانروی در فصل سرد و دمای پایین است که در مبحث استاندارد SAE اشاره‌ای به آن کردیم. صاحبان خودرو با وجود این روغن‌ها دیگر از تغییرات دمایی نگران نبودند؛ چراکه ساختار این محصول در دمای پایین، مانع از سخت شدن و افزایش گرانروی روغن شده و در دمای بالا دچار کاهش شدید گرانروی نمی‌شد. برای روشن شدن این موضوع روغن موتوری با مشخصه ۱۰W-40 را مورد بررسی قرار می‌دهیم. عدد ۱۰ بیانگر حداقل گرانروی این محصول در فصل گرم سال و دمای بالا است و عدد ۴۰ میزان حداکثر گرانروی آن در فصول سرد و دمای پایین را نشان می‌دهد. این محصول را می‌توان با روغن موتور دیگری با مشخصه‌ی ۲۰W-50 نیز مقایسه کرد. همانگونه که مشخص است روغن موتور دوم به دلیل برخورداری از عدد ۲۰ در فصل گرما گرانروی بیشتری دارد و نسبت به روغن ۱۰W-40 سفت‌تر است. بنابراین روغن موتور ۲۰W-50 برای محیط‌هایی گرم‌تر مناسب است زیرا روغن بیش از حد شل نخواهد شد، این موضوع را می‌توان با مقایسه‌ی W 50 با W 40 هم دریافت. روغن موتور ۱۰W-40 در فصل سرد گرانروی برابر ۴۰ خواهد داشت؛ درحالی‌که این میزان برای روغن دوم ۵۰ بوده و نشان می‌دهد که روغن ۲۰W-50 در سرما بیش از همتای خود سفت می‌شود؛ ازاین‌رو این روغن برای مکان‌هایی که زمستان‌های بسیار سردی ندارند مناسب‌تر است و در محیط‌هایی با سرمای شدید بهتر است از روغن موتور ۱۰W-40 استفاده کرد.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

تا اینجا اطلاعاتی در مورد کیفیت و گرانروی روغن‌های موتور ارایه کردیم؛ حال قصد آن داریم تا روغن موتورها را بر اساس نوع ساختار مورد بررسی قرار دهیم؛ چراکه این ساختار هم در انتخاب روغن موتور از اهمیت زیادی برخوردار است.

روغن موتور را می‌توان در سه گروه کلی معدنی (Mineral) ، سنتتیک (Synthetic) و نیمه سنتتیک (Semi Synthetic) طبقه‌بندی کرد.

روغن موتور معدنی (Mineral)

روغن‌های معدنی از ساده‌ترین و ابتدایی‌ترین روغن موتورها محسوب می‌شوند که برای موتور خودروهای قدیمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این روغن افزودنی‌های چندانی ندارد و بر پایه‌ی نفت خام تولید می‌شوند و بیشتر وظیفه‌ی روانکاری را برعهده دارند.

 

روغن موتور سنتتیک (Synthetic)

این نوع روغن موتورها از طریق ترکیبات شیمیایی و در آزمایشگاه‌ها تولید می‌شوند. ابتدا این محصولات برای موتورهای جت مورد استفاده قرار می‌گرفتند اما با گذشت زمان و به دلیل برخورداری از مزایای زیادی که نسبت به روغن‌های معدنی داشتند، جایگاه ویژه‌ای پیدا کردند و به عنوان روغن موتور خودرو هم مورد استفاده قرار گرفتند. هر شرکتی این روغن‌ها را با ساختاری منحصربه‌فرد تولید می‌کند که دراین بین افزودنی‌ها نقش ویژه‌ای دارند. از مهم‌ترین افزودنی‌های این روغن‌ها می‌توان به شوینده‌ها، ضد زنگ‌ها، آنتی‌اکسیدان‌ها و ترکیبات ضد خوردگی اشاره کرد. این مواد رسوبات حاصل از احتراق سوخت را جذب می‌کنند، مانع از ایجاد واکنش اکسیداسیون می‌شوند و از خوردگی و زنگ زدگی فلز هم جلوگیری می‌کنند.

 

 مزایای کلی روغن‌های سنتتیک

  • طول عمر بالا
  • مقاومت بالا دربرابر اکسیداسیون
  • کمک به کاهش مصرف سوخت
  • جلوگیری از خوردگی
  • غیر سمی بودن
  •  عملکرد مناسب

روغن موتور نیمه سنتتیک (Semi Synthetic)

این نوع روغن از ترکیب روغن موتورهای معدنی و سنتتیک حاصل می‌شود. هرچند این محصول از تمام مزایای روغن سنتتیک بهره نمی‌برد اما کیفیت بالاتری نسبت به روغن‌های معدنی داشته و در شرایط کاری سخت موتور، عملکرد مناسبی دارد. از این روغن موتور نیمه سنتتیک بیشتر برای وانت‌ها و خودروهای SUV استفاده می‌شود و نسبت به روغن‌های سنتتیک قیمت پایین‌تری دارد.

 

نکاتی در مورد روغن موتور

  • هیچ‌گاه نباید از ترکیب چند روغن موتور با یکدیگر استفاده کرد.
  • پس از روشن کردن خودرو، بلافاصله حرکت نکنید و زمانی ۲۰ ثانیه‌ای برای روانکاری روغن (همان گرم شدن خودرو) در نظر بگیرید.
  • بهتر است از افزودنی‌ها برای روغن موتور استفاده نکنید مگر اینکه از سازگاری کامل آن با روغن موتور اطمینان حاصل کنید.
  • هرگز از روغنی که بیش از سه سال از تاریخ تولید آن می‌گذرد استفاده نکنید.
  • درصورتی‌که روغن موتور سیاه نشود نشانه‌ی مرغوبیت آن نیست بلکه عدم قابلیت آن در جذب ذرات و آلودگی‌ها را نشان می‌دهد و بهتر است عوض شود.
  • نوع روغن موتور (معدنی، سنتتیک، نیمه سنتتیک) را باید با توجه به دفترچه‌ی راهنمای خودرو یا برچسب محفظه‌ی موتور انتخاب نمود.
  • در انتخاب روغن موتور باید شرایط آب‌وهوایی را حتما مد نظر قرار داد.

از نمودارهای زیر می‌توانید برای درک بهتر مفاهیم، اصطلاحات و جمع‌بندی مباحث گفته شده استفاده کنید.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

برندهای معتبر روغن موتور

از شرکت‌های شناخته‌شده‌ی تولیدکننده‌ی روغن موتور می‌توان به شرکت‌های توتال، کاسترول، الف، شل و لیکومولی اشاره کرد. امیدواریم که مفاهیم ذکر شده شما را در شناخت بهتر و انتخاب راحت‌تر روغن موتور یاری کند.


گرید ویسکوزیته روغن های موتوری

گرید گرانروی SAE موجود بر روی ظرف روغن موتور به چه معناست؟ بیشتر اوقات کلمات بکار گرفته شده جهت بیان ویسکوزیته برای بسیاری از افراد مبهم می باشد.

این اطلاعات نشاندهنده معنای واقعی اعداد ویسکوزیته ی ظرف روغن موتور می باشد.

بعبارت ساده تر گرانروی مقاومت روغن در برابر جریان یافتن می باشد که با عبور روغن از درون وسیله ای بنام ویسکومتر قابل اندازه گیری می باشد.

روغن ضخیم تر ( دارای ویسکوزیته بالاتر) دارای شدت جریان ریزش آهسته تری می باشد.

شما خواهید دید که انواع اندازه گیری ویسکوزیته روغن در دو دسته ی ویسکوزیته کینماتیک(KV) و ویسکوزیته مطلق(cst) تقسیم بندی می گردند.
جهت فهم راحتتر، اعداد ویسکوزیته SAE بر روی ظرف روغن قابل مشاهده می باشد.

وقتی شما حرف W را کنار رتبه بندی یک ویسکوزیته می بینید معنای آن اینست که ویسکوزیته روغن در دمای پایین تست شده است.
اعداد بدونW در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس، دمای تقریبی درجه حرارت موتورها آزمایش گردیده اند.

به دیگر بیان، یک روغن موتور SAE 30 دارای ویسکوزیته در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوسی مشابه با روغن های

۵W-30  یا ۱۰W-30 می باشد و تفاوت در آزمایش ویسکوزیته آنها در دماهای پایین تر می باشد.
مثلاً یک روغن موتور ۵W-30 دارای مشخصات بیان شده ای شبیه یک روغن موتور SAE 5 در دمای پایین می باشد اما همچنان این روغن در دمای کارکردی ۱۰۰ درجه سلسیوس موتور خودرو، دارای ویسکوزیته ی SAE 30 می باشد
در زمان استارت زدن در سرما و خشک کارکردن، مولتی گرید بودن روغن این اجازه را به موتور می دهد که روغن در موتور به سرعت جریان یابد و روان کننده به اندازه کافی گرم گردد تا در نهایت باعث تقویت سیستم روانکاری موتور گردد.

مزایای عدد ویسکوزیته پایین W مشخص است. سیالیت سریع تر روغن در هوای سرد و خشک می باشد. خشک کارکردن معنایش سایش بسیار بیشتر موتور خودرو می باشد.

 

SAE Viscosity Chart (High Temp

بدیهی است در درجه حرارت پایین یا رتبه W نسبت با رتبه بندی منظم ویسکوزیته های آزمایش شده SAE متفاوت می باشد.
بعبارت ساده تر این تست ها در یک سیستم دمایی متفاوت انجام می شوند.۱
اساساً برای تعیین گرید ویسکوزیته های غیر زمستانی، درون یک ویسکومتر مقداری روغن ریخته و اجازه می دهیم که در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس و در زمان مجاز جریان یابد. با استفاده یک جدول ویسکوزیته SAE با توجه به محدوده های مختلف اندازه گیری می گردد.

روغن های سنگین تر (ضخیم تر) خروجشان از دهانه ویسکومتر طولانی تر خواهد بود و نهایتاً در محدوده ی عددی بالاتری همچون SAE 50  یا SAE 60 قرار خواهند گرفت.
اگر جریان خروج یک روغن سبکتر یا رقیقتر از درون لوله ویسکومتر سریع تر انجام شد در محدوده ی عددی پایین تری همچون SAE 10 یا SAE 20 قرار خواهند گرفت.

گاهی اوقات این احتمال وجود دارد که یک روغن بسختی به محدوده ی ویسکوزیته ی روغنی دیگر وارد گردد.

بهر حال باید شما برای چگونگی طراحی سیستم اعداد SAE  مرزبندی هایی را در نظر بگیرید.
یکی دیگر از سیستم های اعداد دقیق تر شناخته شده،  ویسکوزیته CST ( مخفف سانتی استوک) می باشد. شما خواهید دید که از این اعداد اغلب برای اندازه گیری ویسکوزیته روغن های مختلف صنعتی همچون روغن های کمپرسور و یا هیدرولیک و غیره استفاده می گردد.

ستون چپ جدول ۱ اعداد ویسکوزیته SEA معادل با ویسکوزیته کینماتیک cst را نشان می دهد.
همچنین محدوده های cst در مقایسه با اعداد SAE را خواهید دید. یک روغن با ویسکوزیته ۹٫۲ cst به یک روغن با ویسکوزیته ۹٫۳cst چقدر نزدیک می باشند در حالیکه یکی روغن SAE 20  و دیگری SAE 30 می باشد. علت استفاده از سانتی استوک cst دقت در ویسکوزیته روغن می باشد.

حال اگر شما به جدول ۲ زمستان یا گریدهای W نگاه کنید اطلاعات ارزشمندی درباره دسته بندی گریدهای W بدست خواهید آورد.
در واقع همانطور که در جدول نیز نشان داده شده است هدف از کاهش دمای یک روغن، اندازه گیری عوامل کارکردی روغن می باشد.
اگر هدف کارآیی یک روغن موتور SAE 0 در دماهای پایین باشد پس آن روغن را در گرید ویسکوزیته  SAE 0W رتبه بندی  می کنند.
در نتیجه اگر کارآیی موتور شبیه یک SAE 20 در دماهای پایین بوده باشد پس رتبه بندی آن روغن موتور در SAE 20W خواهد بود.
اگر خصوصیات یک روغن W قرار داده شده در دمای پایین، با مشخصات یک روغن ۱۵W همخوانی داشت و همچنین خصوصیات آن روغن عبور داده شده در ویسکومتر در دمای ۱۰۰ درجه سلیسیوس شبیه یک روغن موتور SAE40 بوده باشد پس آن روغن ۱۵W-40 لیبل گذاری می گردد.

اگر کارایی روغن در دماهای پایین شبیه یک روغن SAE 5 و سیالیت آن در دمای ۱۰۰ درجه سلیسیوس شبیه یک روغن موتور SAE 20 بوده باشد، پس گرید آن روغن ۵W20 خواهد بود. من نمی توانم به شما بگویم که تا بحال چندین و چند مرتبه از مکانیک های خودرو شنیده ام که می گویند ما از روغن های ۵W30 بعلت رقت زیاد در خودروها استفاده نمی کنیم. آنها ممکن است که از روغن موتور ۱۰W30 استفاده نمایند.

دماهای عملیاتی روغن موتور در هنگام استفاده از روغن های مختلف، یکسان می باشد. فقط هنگام استفاده از روغن ۵W30 در شرایط دمایی پایین و هنگام استارت زدن نیاز به این روغن رقیق می باشد.

چگونه می توان از یک روغن دارای ویسکوزیته سنگین در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس، در هوای سرد استفاده نمود؟

اضافه نمودن ادتیوهای PPD باعث جلوگیری از انعقاد پارافین موجود در روغن های پایه نفتی در دماهای پایین می گردد.
ادتیوهای PPD سیالیت روغن را در دماهای بسیار پایین و در مناطقی همچون قطب حفظ می کند. ما در هر حالتی  ادتیوهای PPD را نمی توانیم به روغن اضافه نماییم بجز در دماهای خیلی پایین، که روغن موتور بطور کامل سیالیت خود را از دست داده باشد.

چرا ما نمی توانیم فقط هنگام استارت موتور خودرو از روغن موتور SAE 10 استفاده نماییم؟

دلیل ساده است: ویسکوزیته پایین روغن SAE 10 در ۱۰۰ درجه سلسیوس ناچاراً سایش فراوان را بدنبال خواهد داشت.
بهمین جهت مناسبترین ویسکوزیته روغن جهت استفاده و محافظت از گرما و هنگام استارت زدن در سرما توسط سازندگان خودروها توصیه می گردد.
بدیهی است که لایه نازک روغن موتور ۱۰W10 قدرت لازم جهت جلوگیری سایش موتور در دمای مورد نظر را مانند روغن های ۱۰W30 یا  ۵W20 یا  ۵W30 را نخواهد داشت. ادتیوهای VI جهت محافظت روغن از نازک( رقیق) شدن بیش از اندازه در درجه حرارت های بالا بکار گرفته می شوند.

مکانیسم واقعی این سیستم کمی پیچیده می باشد. این ادتیوها در دماهای پایین ضمن حفظ ایفاء نقش رقیق کنندگی، سیالیت خوب روغن را نیز بعهده دارند.
ادتیوهای VI در گرما مانع از رقیق شدن روغن می گردند و حافظ سیالیت روغن در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس می باشند.

مثلاً اگر شما در موتور خودروتان از روغن SAE 10 استفاده نمایید سیالیتش در سرما شبیه یک روغن ۱۰W می باشد.
اما ویسکوزیته آن در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس شبیه ویسکوزیته روغن ۱۰W10 می باشد. بدیهی است که استفاده کردن از این نوع روغن هنگام استارت در هوای سرد خوب می باشد اما استفاده از آن بخصوص در آب و هوای گرمتر وحشتناک می باشد. اما با اضافه کردن ادتیوها، از رقیق شدن روغن در دماهای بالا جلوگیری می نماید.

اشکالات ادتیوهای VI

تبلور انجام خدمات بزرگ در روغن موتورهای مولتی گرید، استارت زدن در هوای سرد با فراهم آوردن جریان لحظه ای بیشتر به قطعات حساس موتور جهت جلوگیری از سایش اجزا موتور با رقیق نمودن روغن می باشد. این ادتیوها در درجه حرارت های بالای موتور یا تحت عملیات های برشی بالا و شکسته شدن های زنجیره روغن تولید لجن می نمایند. آنچه که بدتر است اینست که ادتیوها هیچگونه مقاومت طولانی جهت مقابله با رقیق شدن روغن از خود نشان نمی دهند بطوریکه شما در دمای۱۰۰ درجه سلسیوس دارای یک روغن موتور رقیق خواهید داشت. که در آنصورت روغن موتور ۱۰W30 شما براحتی به روغن موتور ۱۰W20 یا حتی یک روغن موتور SAE 10 (10W10 ) تبدیل شده است.

بعلت ایجاد مشکلات دردسر ساز توسط اکثر ادتیوهای VI است که خودروسازان تصمیم به استفاده از روغن موتورهای تهیه شده بدون ادتیوهای VI شبیه دارای ویسکوزیته های ۱۰W40 و ۲۰W50 می نمایند.
یک VI ( شاخص گرانروی ) نشاندهنده نوسانات کمتر روغن نسبت به درجه حرارت های بالا و پایین می باشد.
روغن موتورهای سنتتیک گروهIV(چهار) پایه PAO دارای VI بیش از ۱۵۰ می باشند بعلت اینکه آنها پارافینی که در سرما باعث غلیظ شدن روغن می گردد را ندارند.
اما روغن موتورهای پایه نفتی گروه I,II معمولاً دارای شاخص گرانروی کمتر از ۱۴۰ می باشند زیرا آنها در سرما علیرغم وجود ادتیوهای VI بعلت حضور پارافین تمایل به غلیظ شدن دارند.
عدد VI بالاتر نشاندهنده کمتر رقیق شدن در گرما و کمتر غلیظ شدن در سرما می باشد.
بدیگر بیان بالا بودن عدد VI نشاندهنده خوبی و پایین بودن آن نشاندهنده بدی کیفیت روغن می باشد.
پایین بودن اعداد VI نشاندهنده غلیظ شدن روغن در سرما و رقیق شدن روغن در گرما می باشد. دسته بندی های VI بر روی برگه های عرضه شده از طرف سازندگان خودرو موجود می باشد. همانطور که قبلاً ذکر گردید، ادتیوهای VI روغن های تحت فشارهای برشی و حرارت های بالا قادر به محافظت و رها سازی موتور از شرایط حرارتی بالا و تشکیل لجن می باشند.

همچنین در میزان استفاده از ادتیوهای بهبود گرانروی، بدون اثرگذاری بر شیمی روغن موتور محدودیت هایی وجود دارد.

تولید کنندگان خودرو در استفاده از روغن موتورهایی مانند ۱۰W40 , 20W50 بعلت استفاده  ی زیاد از ادتیوهای VI اجتناب نموده و بر عکس به استفاده از روغن موتورهایی همچون ۵W20, 5W30, 10W30 بعلت نیاز کمتر به  ادتیوهای VI تمایل نشان می دهند.
از آنجا که فشارهای وارده بر روغن موتورهای مولتی گرید می تواند باعث رقیق شدن ویسکوزیته آنان گردد بهمین علت در انتخاب روغن بسیاری از اتومبیل های مسابقه ای از روغن موتورهای خالص نفتی یا یک روغن PAO پایه سنتتیک بدون ادتیوهای VI استفاده می گردد. اما در روغن های پایه های مختلف فقط روغن های PAO پایه سنتتیک گروه IV به هیچگونه ادتیوهای VI نیاز نمی باشد.

درباره روغن موتورهای سنتتیک چه می دانید؟ آیا در آنها نیاز به استفاده از ادتیوهای بالا برنده ویسکوزیته می باشد؟

روغن های پایه سنتتیک گروه IV, V از لحاظ شیمیایی از مولکول های یکنواخت بدون پارافین ساخته شده اند که در آنها نیازی به استفاده از ادتیوهای VI نمی باشد.
در سال های اخیر روغن های پایه گروه III را توسط راه فرار قانونی بر آنها لیبل سنتتیک گذاشتند.
روغن های پایه نفتی گروهII گوگردشان تصفیه شده و در دراز مدت خیلی خالص می گردند.
روغن موتورهای سنتتیک گروه III باید عاری از هرگونه ادتیوهای VI بوده باشند.
معمولاً روغن های سنتتیک گروه V با روغن های پایه نفتی سازگار نبوده و متورم شده و قدرت سیل شوندگی ضعیفی دارند.
از آنها برای کمپرسورهای هوا، هیدرولیک و غیره استفاده می کنند. روغن های سنتتیک PAO گروه IV از بهترین های روغن های موتوری می باشند.
با روغن های پایه نفتی سازگار بوده، علاوه بر آن قدرت سیل شوندگی بهتری نسبت به روغن های پایه نفتی دارند.
معمولاً روغن موتورهای پایه PAO بعنوان روغن موتورهای مولتی گرید بدون ادتیوهای بالا برنده ویسکوزیته بکار گرفته می شوند همچنین الزامات یک روغن خالص را برآورده می کنند.
یکی از مزایای عدم بکارگیری ادتیوهای VI داشتن یک روان کننده خالص تر رقیق نشده می باشد که عدم رقت می تواند باعث افزایش طول عمر روغن گردد و کارایی ادتیوها را جهت حفظ پاک کنندگی بهتر در دراز مدت را بدنبال داشته باشد.

چگونه من بدانم کدام روغن موتور از روغن های پایه سنتتیک گروه IV تهیه گردیده است؟

از آنجا که اکثر کمپانی های بزرگ روغن سازی ساخت روغن پایه های سنتتیک گروه III با قیمت پایین/سود بیشتر را کلید زده اند شناسایی آنها آسان شده است.
شرکت CASTROL از جمله شرکت هایی است که اقدام به تولید روغن های پایه نفتی سنتتیک گروه III با شعار سودآورتر/ارزانتر نموده است.
از جمله شرکت های بزرگ می توان MOBIL را نام برد که همچنان به ساخت روغن های مصنوعی PAO کاملاً خالص اقدام می نماید

روغن موتور های مصنوعی  AMSOIL از روغن های پایه سنتتیک خالص PAO تهیه شده اند.

ویسکوزیته روغن های مولتی گرید پایه نفتی می تواند کاهش یابند و رقیق شدن باعث افزایش تسریع در سایش می گردد که تخریب ادتیوهای VI را نیز بدنبال خواهد داشت.

در هنگام استارت در سرما روغن های خالص پایه نفتی (مانند SAE30, 40 ) باعث می شوند که مقدار زیادی از روغن برای مدت زمانی طولانی قبل از رسیدن به قسمت های حیاتی موتور غلیظ گردند. مقاومت روغن های گروه III سنتتیک در برابر تخریب روغن خیلی بهتر است اما حضور بعضی از ادتیوهای VI در روغن های پایه نفتی نقشی منفی داشته و بطور معمول دارای عملکرد خوبی در حفظ ویسکوزیته ناحیه تبخیر شده روغن ندارند.

تنها روغن های PAO گروه IV پایه سنتتیک بعلت دارا بودن شیمی ترکیبات اشباع هنگام مواجهه با گرما و احتراق در برابر تجزیه شدن مقاومت می نمایند
بعلاوه بطور معمول پایداری حرارتی نمونه های بدون ادتیوهای VI را برای دوره های طولانی مدت تامین میکند. به همین دلیل روغن های سنتتیک گروه IV دارای طول عمر طولانی تری جهت ارایه سرویس بهتر در طی مسافت های طولانی می باشند

وبلاگ نوین اویل