گرید ویسکوزیته روغن های موتوری

گرید گرانروی SAE موجود بر روی ظرف روغن موتور به چه معناست؟ بیشتر اوقات کلمات بکار گرفته شده جهت بیان ویسکوزیته برای بسیاری از افراد مبهم می باشد.

این اطلاعات نشاندهنده معنای واقعی اعداد ویسکوزیته ی ظرف روغن موتور می باشد.

بعبارت ساده تر گرانروی مقاومت روغن در برابر جریان یافتن می باشد که با عبور روغن از درون وسیله ای بنام ویسکومتر قابل اندازه گیری می باشد.

روغن ضخیم تر ( دارای ویسکوزیته بالاتر) دارای شدت جریان ریزش آهسته تری می باشد.

شما خواهید دید که انواع اندازه گیری ویسکوزیته روغن در دو دسته ی ویسکوزیته کینماتیک(KV) و ویسکوزیته مطلق(cst) تقسیم بندی می گردند.
جهت فهم راحتتر، اعداد ویسکوزیته SAE بر روی ظرف روغن قابل مشاهده می باشد.

وقتی شما حرف W را کنار رتبه بندی یک ویسکوزیته می بینید معنای آن اینست که ویسکوزیته روغن در دمای پایین تست شده است.
اعداد بدونW در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس، دمای تقریبی درجه حرارت موتورها آزمایش گردیده اند.

به دیگر بیان، یک روغن موتور SAE 30 دارای ویسکوزیته در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوسی مشابه با روغن های

۵W-30  یا ۱۰W-30 می باشد و تفاوت در آزمایش ویسکوزیته آنها در دماهای پایین تر می باشد.
مثلاً یک روغن موتور ۵W-30 دارای مشخصات بیان شده ای شبیه یک روغن موتور SAE 5 در دمای پایین می باشد اما همچنان این روغن در دمای کارکردی ۱۰۰ درجه سلسیوس موتور خودرو، دارای ویسکوزیته ی SAE 30 می باشد
در زمان استارت زدن در سرما و خشک کارکردن، مولتی گرید بودن روغن این اجازه را به موتور می دهد که روغن در موتور به سرعت جریان یابد و روان کننده به اندازه کافی گرم گردد تا در نهایت باعث تقویت سیستم روانکاری موتور گردد.

مزایای عدد ویسکوزیته پایین W مشخص است. سیالیت سریع تر روغن در هوای سرد و خشک می باشد. خشک کارکردن معنایش سایش بسیار بیشتر موتور خودرو می باشد.

 

SAE Viscosity Chart (High Temp

بدیهی است در درجه حرارت پایین یا رتبه W نسبت با رتبه بندی منظم ویسکوزیته های آزمایش شده SAE متفاوت می باشد.
بعبارت ساده تر این تست ها در یک سیستم دمایی متفاوت انجام می شوند.۱
اساساً برای تعیین گرید ویسکوزیته های غیر زمستانی، درون یک ویسکومتر مقداری روغن ریخته و اجازه می دهیم که در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس و در زمان مجاز جریان یابد. با استفاده یک جدول ویسکوزیته SAE با توجه به محدوده های مختلف اندازه گیری می گردد.

روغن های سنگین تر (ضخیم تر) خروجشان از دهانه ویسکومتر طولانی تر خواهد بود و نهایتاً در محدوده ی عددی بالاتری همچون SAE 50  یا SAE 60 قرار خواهند گرفت.
اگر جریان خروج یک روغن سبکتر یا رقیقتر از درون لوله ویسکومتر سریع تر انجام شد در محدوده ی عددی پایین تری همچون SAE 10 یا SAE 20 قرار خواهند گرفت.

گاهی اوقات این احتمال وجود دارد که یک روغن بسختی به محدوده ی ویسکوزیته ی روغنی دیگر وارد گردد.

بهر حال باید شما برای چگونگی طراحی سیستم اعداد SAE  مرزبندی هایی را در نظر بگیرید.
یکی دیگر از سیستم های اعداد دقیق تر شناخته شده،  ویسکوزیته CST ( مخفف سانتی استوک) می باشد. شما خواهید دید که از این اعداد اغلب برای اندازه گیری ویسکوزیته روغن های مختلف صنعتی همچون روغن های کمپرسور و یا هیدرولیک و غیره استفاده می گردد.

ستون چپ جدول ۱ اعداد ویسکوزیته SEA معادل با ویسکوزیته کینماتیک cst را نشان می دهد.
همچنین محدوده های cst در مقایسه با اعداد SAE را خواهید دید. یک روغن با ویسکوزیته ۹٫۲ cst به یک روغن با ویسکوزیته ۹٫۳cst چقدر نزدیک می باشند در حالیکه یکی روغن SAE 20  و دیگری SAE 30 می باشد. علت استفاده از سانتی استوک cst دقت در ویسکوزیته روغن می باشد.

حال اگر شما به جدول ۲ زمستان یا گریدهای W نگاه کنید اطلاعات ارزشمندی درباره دسته بندی گریدهای W بدست خواهید آورد.
در واقع همانطور که در جدول نیز نشان داده شده است هدف از کاهش دمای یک روغن، اندازه گیری عوامل کارکردی روغن می باشد.
اگر هدف کارآیی یک روغن موتور SAE 0 در دماهای پایین باشد پس آن روغن را در گرید ویسکوزیته  SAE 0W رتبه بندی  می کنند.
در نتیجه اگر کارآیی موتور شبیه یک SAE 20 در دماهای پایین بوده باشد پس رتبه بندی آن روغن موتور در SAE 20W خواهد بود.
اگر خصوصیات یک روغن W قرار داده شده در دمای پایین، با مشخصات یک روغن ۱۵W همخوانی داشت و همچنین خصوصیات آن روغن عبور داده شده در ویسکومتر در دمای ۱۰۰ درجه سلیسیوس شبیه یک روغن موتور SAE40 بوده باشد پس آن روغن ۱۵W-40 لیبل گذاری می گردد.

اگر کارایی روغن در دماهای پایین شبیه یک روغن SAE 5 و سیالیت آن در دمای ۱۰۰ درجه سلیسیوس شبیه یک روغن موتور SAE 20 بوده باشد، پس گرید آن روغن ۵W20 خواهد بود. من نمی توانم به شما بگویم که تا بحال چندین و چند مرتبه از مکانیک های خودرو شنیده ام که می گویند ما از روغن های ۵W30 بعلت رقت زیاد در خودروها استفاده نمی کنیم. آنها ممکن است که از روغن موتور ۱۰W30 استفاده نمایند.

دماهای عملیاتی روغن موتور در هنگام استفاده از روغن های مختلف، یکسان می باشد. فقط هنگام استفاده از روغن ۵W30 در شرایط دمایی پایین و هنگام استارت زدن نیاز به این روغن رقیق می باشد.

چگونه می توان از یک روغن دارای ویسکوزیته سنگین در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس، در هوای سرد استفاده نمود؟

اضافه نمودن ادتیوهای PPD باعث جلوگیری از انعقاد پارافین موجود در روغن های پایه نفتی در دماهای پایین می گردد.
ادتیوهای PPD سیالیت روغن را در دماهای بسیار پایین و در مناطقی همچون قطب حفظ می کند. ما در هر حالتی  ادتیوهای PPD را نمی توانیم به روغن اضافه نماییم بجز در دماهای خیلی پایین، که روغن موتور بطور کامل سیالیت خود را از دست داده باشد.

چرا ما نمی توانیم فقط هنگام استارت موتور خودرو از روغن موتور SAE 10 استفاده نماییم؟

دلیل ساده است: ویسکوزیته پایین روغن SAE 10 در ۱۰۰ درجه سلسیوس ناچاراً سایش فراوان را بدنبال خواهد داشت.
بهمین جهت مناسبترین ویسکوزیته روغن جهت استفاده و محافظت از گرما و هنگام استارت زدن در سرما توسط سازندگان خودروها توصیه می گردد.
بدیهی است که لایه نازک روغن موتور ۱۰W10 قدرت لازم جهت جلوگیری سایش موتور در دمای مورد نظر را مانند روغن های ۱۰W30 یا  ۵W20 یا  ۵W30 را نخواهد داشت. ادتیوهای VI جهت محافظت روغن از نازک( رقیق) شدن بیش از اندازه در درجه حرارت های بالا بکار گرفته می شوند.

مکانیسم واقعی این سیستم کمی پیچیده می باشد. این ادتیوها در دماهای پایین ضمن حفظ ایفاء نقش رقیق کنندگی، سیالیت خوب روغن را نیز بعهده دارند.
ادتیوهای VI در گرما مانع از رقیق شدن روغن می گردند و حافظ سیالیت روغن در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس می باشند.

مثلاً اگر شما در موتور خودروتان از روغن SAE 10 استفاده نمایید سیالیتش در سرما شبیه یک روغن ۱۰W می باشد.
اما ویسکوزیته آن در دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس شبیه ویسکوزیته روغن ۱۰W10 می باشد. بدیهی است که استفاده کردن از این نوع روغن هنگام استارت در هوای سرد خوب می باشد اما استفاده از آن بخصوص در آب و هوای گرمتر وحشتناک می باشد. اما با اضافه کردن ادتیوها، از رقیق شدن روغن در دماهای بالا جلوگیری می نماید.

اشکالات ادتیوهای VI

تبلور انجام خدمات بزرگ در روغن موتورهای مولتی گرید، استارت زدن در هوای سرد با فراهم آوردن جریان لحظه ای بیشتر به قطعات حساس موتور جهت جلوگیری از سایش اجزا موتور با رقیق نمودن روغن می باشد. این ادتیوها در درجه حرارت های بالای موتور یا تحت عملیات های برشی بالا و شکسته شدن های زنجیره روغن تولید لجن می نمایند. آنچه که بدتر است اینست که ادتیوها هیچگونه مقاومت طولانی جهت مقابله با رقیق شدن روغن از خود نشان نمی دهند بطوریکه شما در دمای۱۰۰ درجه سلسیوس دارای یک روغن موتور رقیق خواهید داشت. که در آنصورت روغن موتور ۱۰W30 شما براحتی به روغن موتور ۱۰W20 یا حتی یک روغن موتور SAE 10 (10W10 ) تبدیل شده است.

بعلت ایجاد مشکلات دردسر ساز توسط اکثر ادتیوهای VI است که خودروسازان تصمیم به استفاده از روغن موتورهای تهیه شده بدون ادتیوهای VI شبیه دارای ویسکوزیته های ۱۰W40 و ۲۰W50 می نمایند.
یک VI ( شاخص گرانروی ) نشاندهنده نوسانات کمتر روغن نسبت به درجه حرارت های بالا و پایین می باشد.
روغن موتورهای سنتتیک گروهIV(چهار) پایه PAO دارای VI بیش از ۱۵۰ می باشند بعلت اینکه آنها پارافینی که در سرما باعث غلیظ شدن روغن می گردد را ندارند.
اما روغن موتورهای پایه نفتی گروه I,II معمولاً دارای شاخص گرانروی کمتر از ۱۴۰ می باشند زیرا آنها در سرما علیرغم وجود ادتیوهای VI بعلت حضور پارافین تمایل به غلیظ شدن دارند.
عدد VI بالاتر نشاندهنده کمتر رقیق شدن در گرما و کمتر غلیظ شدن در سرما می باشد.
بدیگر بیان بالا بودن عدد VI نشاندهنده خوبی و پایین بودن آن نشاندهنده بدی کیفیت روغن می باشد.
پایین بودن اعداد VI نشاندهنده غلیظ شدن روغن در سرما و رقیق شدن روغن در گرما می باشد. دسته بندی های VI بر روی برگه های عرضه شده از طرف سازندگان خودرو موجود می باشد. همانطور که قبلاً ذکر گردید، ادتیوهای VI روغن های تحت فشارهای برشی و حرارت های بالا قادر به محافظت و رها سازی موتور از شرایط حرارتی بالا و تشکیل لجن می باشند.

همچنین در میزان استفاده از ادتیوهای بهبود گرانروی، بدون اثرگذاری بر شیمی روغن موتور محدودیت هایی وجود دارد.

تولید کنندگان خودرو در استفاده از روغن موتورهایی مانند ۱۰W40 , 20W50 بعلت استفاده  ی زیاد از ادتیوهای VI اجتناب نموده و بر عکس به استفاده از روغن موتورهایی همچون ۵W20, 5W30, 10W30 بعلت نیاز کمتر به  ادتیوهای VI تمایل نشان می دهند.
از آنجا که فشارهای وارده بر روغن موتورهای مولتی گرید می تواند باعث رقیق شدن ویسکوزیته آنان گردد بهمین علت در انتخاب روغن بسیاری از اتومبیل های مسابقه ای از روغن موتورهای خالص نفتی یا یک روغن PAO پایه سنتتیک بدون ادتیوهای VI استفاده می گردد. اما در روغن های پایه های مختلف فقط روغن های PAO پایه سنتتیک گروه IV به هیچگونه ادتیوهای VI نیاز نمی باشد.

درباره روغن موتورهای سنتتیک چه می دانید؟ آیا در آنها نیاز به استفاده از ادتیوهای بالا برنده ویسکوزیته می باشد؟

روغن های پایه سنتتیک گروه IV, V از لحاظ شیمیایی از مولکول های یکنواخت بدون پارافین ساخته شده اند که در آنها نیازی به استفاده از ادتیوهای VI نمی باشد.
در سال های اخیر روغن های پایه گروه III را توسط راه فرار قانونی بر آنها لیبل سنتتیک گذاشتند.
روغن های پایه نفتی گروهII گوگردشان تصفیه شده و در دراز مدت خیلی خالص می گردند.
روغن موتورهای سنتتیک گروه III باید عاری از هرگونه ادتیوهای VI بوده باشند.
معمولاً روغن های سنتتیک گروه V با روغن های پایه نفتی سازگار نبوده و متورم شده و قدرت سیل شوندگی ضعیفی دارند.
از آنها برای کمپرسورهای هوا، هیدرولیک و غیره استفاده می کنند. روغن های سنتتیک PAO گروه IV از بهترین های روغن های موتوری می باشند.
با روغن های پایه نفتی سازگار بوده، علاوه بر آن قدرت سیل شوندگی بهتری نسبت به روغن های پایه نفتی دارند.
معمولاً روغن موتورهای پایه PAO بعنوان روغن موتورهای مولتی گرید بدون ادتیوهای بالا برنده ویسکوزیته بکار گرفته می شوند همچنین الزامات یک روغن خالص را برآورده می کنند.
یکی از مزایای عدم بکارگیری ادتیوهای VI داشتن یک روان کننده خالص تر رقیق نشده می باشد که عدم رقت می تواند باعث افزایش طول عمر روغن گردد و کارایی ادتیوها را جهت حفظ پاک کنندگی بهتر در دراز مدت را بدنبال داشته باشد.

چگونه من بدانم کدام روغن موتور از روغن های پایه سنتتیک گروه IV تهیه گردیده است؟

از آنجا که اکثر کمپانی های بزرگ روغن سازی ساخت روغن پایه های سنتتیک گروه III با قیمت پایین/سود بیشتر را کلید زده اند شناسایی آنها آسان شده است.
شرکت CASTROL از جمله شرکت هایی است که اقدام به تولید روغن های پایه نفتی سنتتیک گروه III با شعار سودآورتر/ارزانتر نموده است.
از جمله شرکت های بزرگ می توان MOBIL را نام برد که همچنان به ساخت روغن های مصنوعی PAO کاملاً خالص اقدام می نماید

روغن موتور های مصنوعی  AMSOIL از روغن های پایه سنتتیک خالص PAO تهیه شده اند.

ویسکوزیته روغن های مولتی گرید پایه نفتی می تواند کاهش یابند و رقیق شدن باعث افزایش تسریع در سایش می گردد که تخریب ادتیوهای VI را نیز بدنبال خواهد داشت.

در هنگام استارت در سرما روغن های خالص پایه نفتی (مانند SAE30, 40 ) باعث می شوند که مقدار زیادی از روغن برای مدت زمانی طولانی قبل از رسیدن به قسمت های حیاتی موتور غلیظ گردند. مقاومت روغن های گروه III سنتتیک در برابر تخریب روغن خیلی بهتر است اما حضور بعضی از ادتیوهای VI در روغن های پایه نفتی نقشی منفی داشته و بطور معمول دارای عملکرد خوبی در حفظ ویسکوزیته ناحیه تبخیر شده روغن ندارند.

تنها روغن های PAO گروه IV پایه سنتتیک بعلت دارا بودن شیمی ترکیبات اشباع هنگام مواجهه با گرما و احتراق در برابر تجزیه شدن مقاومت می نمایند
بعلاوه بطور معمول پایداری حرارتی نمونه های بدون ادتیوهای VI را برای دوره های طولانی مدت تامین میکند. به همین دلیل روغن های سنتتیک گروه IV دارای طول عمر طولانی تری جهت ارایه سرویس بهتر در طی مسافت های طولانی می باشند

وبلاگ نوین اویل


خرید روغن موتوری

روغن موتور

از آنجایی که موتور مهم‌ترین نقش را در حرکت خودرو برعهده دارد، توجه به سلامت آن از اهمیت بالایی برخوردار است. همان‌طور که می‌دانید موتور در حرکت خودرو، از سیستم احتراق سوخت تا انتقال نیرو به چرخ‌ها نقشی اساسی ایفا می‌کند. همه‌ی نیروی موتور از درگیری و ارتباط قطعات آن با یکدیگر حاصل می‌شود. برای چنین قطعاتی وجود اصطکاک به مفهوم از دست دادن انرژی، ایجاد خوردگی و کوتاه شدن عمر قطعات است. از این‌رو همواره متخصصین به دنبال یافتن راهی برای کاهش این اصطکاک بوده‌اند. روغن به دلیل خواصی که دارد تاثیر به سزایی در کاهش اصطکاک داشته و یکی از کارآمدترین دستاوردهای متخصصان در این زمینه است. اما تهیه و تولید روغنی که بتواند در شرایط پرفشار و پرحرارت موتور کار کند نیاز به دانش فنی دارد. از سوی دیگر این روغن نباید تحت تاثیر شرایط محیطی، کیفیت خود را از دست بدهد و با افت راندمان مواجه گردد. با در نظر گرفتن این موارد درمی‌یابیم که روغن موتور طی فرایندی پیچیده حاصل می‌شود. اما روغن موتور چیست و کدام روغن موتور بهتر است؟ انتخاب روغن موتور مناسب و درک اطلاعات درج شده روی آن، در گرو آگاهی و فراگیری برخی مباحث است. در این مطلب قصد داریم به شکلی تخصصی‌تر، روغن موتور و پارامترهای مرتبط با آن را بررسی کنیم. این اطلاعات به شکلی گردآوری شده‌اند تا برای همه افراد سودمند باشد.در ابتدا روغن موتور تنها برای روانکاری قطعات متحرک موتور مورد استفاده قرار می‌گرفت اما با مشاهده‌ی ایجاد آسیب‌هایی مانند زنگ‌زدگی، خوردگی و رسوب‌گرفتگی قطعات موتور، متخصصان به فکر تولید روانکارهایی با قابلیت‌های بیشتر افتادند که در ادامه این قابلیت‌ها را بیان خواهیم کرد.

گرانروی (ویسکوزیته)

«گرانروی» که با نام‌های متداول دیگری مانند «ویسکوزیته» یا «لزجت» شناخته می‌شود یکی از مهمترین شاخصه‌های روغن‌های موتور به شمار می‌رود. گرانروی را می‌توان مقاومت سیال در برابر حرکت تعریف کرد. برای درک بهتر این مفهوم از مثال آب و عسل استفاده می‌کنیم. آب سیالی است که به راحتی جاری می‌شود، در‌حالی‌که عسل به سختی جاری شده و حرکت می‌کند؛ ازاین‌رو عسل نسبت به آب از گرانروی بیشتری برخوردار است و می‌توان گفت که عسل ویسکوزیته بیشتری دارد. گرانروی در مایعات به دلیل نیروی جاذبه‌ی بین مولکولی پدید می‌آید و این نیرو دراثر تغییرات دما دستخوش تغییر می‌شود. به طور کلی می‌توان گفت گرانروی مایعات با دما رابطه‌ی عکس داشته و هرچه دما بالاتر رود میزان گرانروی کاهش می‌یابد و در اصطلاح مایع شل‌تر می‌شود. این اصلی است که در انتخاب یک روغن موتور باید به شکلی جدی مورد توجه قرار گیرد. با استارت خوردن خودرو قطعات موتور شروع به حرکت می‌کنند و در این هنگام است که روغن باید به سرعت کار روانکاری را آغاز کند؛ در غیر این صورت آسیب‌های جدی به موتور وارد خواهد شد. اما در صورتی که روغن در اثر دمای پایین محیط، دچار افزایش گرانروی شود نمی‌تواند به سرعت حرکت کرده و قطعات متحرک را روانکاری کند؛ از سویی دیگر دمای بالای محیط نیز موجب کاهش گرانروی شده و عملکرد روغن را با مشکل رو‌به‌رو می‌کند و روغن نمی‌تواند به خوبی قطعات را پوشش دهد. برای جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی که در هنگام روشن شدن خودرو روی می‌دهد میزان ویسکوزیته روغن را روی بسته درج می‌کنند. شرایط درج این عدد به دو شکل کلی انجام می‌شود که دانستن آن خالی از لطف نیست و کمک زیادی به انتخاب روغن موتور مناسب خواهد کرد. برای درک بهتر این مطلب به شناخت استانداردهایی بین‌المللی نیاز داریم که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

استاندارد API

کلمه‌ی (API) مخفف عبارت (American Petroleum Institute) بوده و به معنی موسسه‌ی نفت امریکا است. این نام به نوعی تبدیل به استاندارد و تعیین‌کننده‌ی سطح کیفی روغن‌های موتور شده است. برای موتورهای بنزینی و دیزلی API دارای نمادی منحصربه‌فرد است. برای موتورهای بنزینی از حرف S و برای موتورهای دیزلی از حرف C استفاده می‌شود؛ بنابراین اگر روغن موتوری برای موتور بنزینی مناسب باشد به شکل API S شروع می‌شود و روغن‌های مناسب برای موتورهای دیزلی با عبارت API C آغاز می‌گردند. اما این تمام ماجرا نیست و نمی‌توان میزان کیفیت روغن را تشخیص داد. در این استاندارد برای روغن‌ موتور‌های بنزینی پس از حرف S یکی از حروف A تا N می‌آید و برای روغن موتورهای دیزلی پس از حرف C یکی از حروف A تا J درج می‌شود. در این طبقه‌بندی هرچه به سمت حرف A می‌رویم از سطح کیفیت روغن کاسته می‌شود و حرکت به سمت حروف N و J نشانگر افزایش سطح کیفیت است؛ ازاین‌رو یک روغن موتور بنزینی با مشخصه API SN از بالاترین کیفیت و با مشخصه API SA از پایین‌ترین سطح کیفی برخوردار است. این طبقه‌بندی برای روغن موتورهای دیزلی نیز از API CA که دارای پایین‌ترین سطح کیفی است آغاز شده و به API CJ که از بیشترین میزان سطح کیفی برخوردار است ختم می‌شود. ناگفته نماند که برای موتورهای دیزلی دو زمانه و چهار زمانه از اعداد ۲ و ۴ در مقابل آخرین حرف استفاده می‌شود، برای نمونه روغنی با مشخصه API CJ-4 برای خودروهایی با موتور دیزلی چهارزمانه‌ تولید شده و به دلیل داشتن حرف J از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

استاندارد SAE

استاندار (SAE) مخفف عبارت (Society Of Automotive Engineers) است که به معنی انجمن مهندسین خودرو است. این استاندارد از اعدادی بین ۰ تا ۶۰ تشکیل شده و در برخی مواقع حرف W نیز در آن دیده می‌شود. استاندارد SAE به نوعی تعیین‌کننده‌ی ویسکوزیته‌ی روغن موتور است. عدد ۰ در این استاندارد نشان‌دهنده‌ی کمترین میزان گرانروی بوده و نمایانگر روغنی است که به راحتی جاری می‌شود در عوض با حرکت به سمت عدد ۶۰ میزان گرانروی افزایش می‌باید و SAE 60 نشانگر روغنی با گرانروی بسیار بالا است که یعنی سخت جاری می‌شود. استفاده از حرف W در این استاندارد نیز برای نشان دادن حداقل میزان گرانروی در سرمای زمستان است که از کلمه‌ی Winter می‌آید. حال با آگاهی از این استانداردها می‌توانیم دو شکل مختلف ویسکوزیته را که روی روغن موتور درج می‌شود توضیح دهیم. روغن‌‌های موتور را بر اساس نوع ویسکوزیته می‌توان به دو گروه مونوگرید و مالتی‌گرید تقسیم کرد.

روغن موتور مونوگرید

این روغن به دلیل ساختاری که دارد نمی‌تواند در بازه‌ی دمایی مختلف میزان گرانروی خود را تغییر دهد و تنها برای دمایی خاص یا در اصطلاح فصلی خاص از سال مورد استفاده قرار می‌گیرد. روغن‌های مونوگرید قدمت زیادی دارند و در گذشته تنها روغن موتوری بودند که برای موتور خودروها تولید می‌شد. عموما روغن‌هایی با استاندارد SAE بین ۰ تا ۳۰ در فصول سرد و دماهای پایین مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در صورتی که فردی از این روغن در خودروی خود استفاده می‌کرد مجبور بود که با گرم شدن هوا روغن موتور را عوض کند و آن را با روغنی با بازه‌ی عددی SAE بالای ۳۰ جایگزین کند. هرچند این روغن‌ها قیمت چندان بالایی نداشتند اما درصورت تغییر دما کارآیی خود را از دست می‌دادند و گزینه‌ی قابل اطمینانی در تمام فصول محسوب نمی‌شدند.

روغن موتور مالتی‌گرید

متخصصان با مشاهده‌ی نقاط ضعف روغن‌های مونوگرید برآن شدند تا محصولی انعطاف‌پذیرتر دربرابر دما تولید کنند. این امر با تغییر ساختار روغن‌ موتور میسر شد و روغن‌هایی جدید که در چهار فصل سال کارآیی خود را از دست نمی‌دادند روی کار آمدند. این روغن‌ها که مورد توجه مردم و تولیدکنندگان قرار گرفتند از دو عدد گرانروی که با حرف W از هم جدا می‌شوند مشخص می‌گردند. عدد اول نمایانگر میزان گرانروی در فصل گرم سال و دمای بالا است و عدد دوم بیانگر میزان گرانروی در فصل سرد و دمای پایین است که در مبحث استاندارد SAE اشاره‌ای به آن کردیم. صاحبان خودرو با وجود این روغن‌ها دیگر از تغییرات دمایی نگران نبودند؛ چراکه ساختار این محصول در دمای پایین، مانع از سخت شدن و افزایش گرانروی روغن شده و در دمای بالا دچار کاهش شدید گرانروی نمی‌شد. برای روشن شدن این موضوع روغن موتوری با مشخصه ۱۰W-40 را مورد بررسی قرار می‌دهیم. عدد ۱۰ بیانگر حداقل گرانروی این محصول در فصل گرم سال و دمای بالا است و عدد ۴۰ میزان حداکثر گرانروی آن در فصول سرد و دمای پایین را نشان می‌دهد. این محصول را می‌توان با روغن موتور دیگری با مشخصه‌ی ۲۰W-50 نیز مقایسه کرد. همانگونه که مشخص است روغن موتور دوم به دلیل برخورداری از عدد ۲۰ در فصل گرما گرانروی بیشتری دارد و نسبت به روغن ۱۰W-40 سفت‌تر است. بنابراین روغن موتور ۲۰W-50 برای محیط‌هایی گرم‌تر مناسب است زیرا روغن بیش از حد شل نخواهد شد، این موضوع را می‌توان با مقایسه‌ی W 50 با W 40 هم دریافت. روغن موتور ۱۰W-40 در فصل سرد گرانروی برابر ۴۰ خواهد داشت؛ درحالی‌که این میزان برای روغن دوم ۵۰ بوده و نشان می‌دهد که روغن ۲۰W-50 در سرما بیش از همتای خود سفت می‌شود؛ ازاین‌رو این روغن برای مکان‌هایی که زمستان‌های بسیار سردی ندارند مناسب‌تر است و در محیط‌هایی با سرمای شدید بهتر است از روغن موتور ۱۰W-40 استفاده کرد.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

تا اینجا اطلاعاتی در مورد کیفیت و گرانروی روغن‌های موتور ارایه کردیم؛ حال قصد آن داریم تا روغن موتورها را بر اساس نوع ساختار مورد بررسی قرار دهیم؛ چراکه این ساختار هم در انتخاب روغن موتور از اهمیت زیادی برخوردار است.

روغن موتور را می‌توان در سه گروه کلی معدنی (Mineral) ، سنتتیک (Synthetic) و نیمه سنتتیک (Semi Synthetic) طبقه‌بندی کرد.

روغن موتور معدنی (Mineral)

روغن‌های معدنی از ساده‌ترین و ابتدایی‌ترین روغن موتورها محسوب می‌شوند که برای موتور خودروهای قدیمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این روغن افزودنی‌های چندانی ندارد و بر پایه‌ی نفت خام تولید می‌شوند و بیشتر وظیفه‌ی روانکاری را برعهده دارند.

 

روغن موتور سنتتیک (Synthetic)

این نوع روغن موتورها از طریق ترکیبات شیمیایی و در آزمایشگاه‌ها تولید می‌شوند. ابتدا این محصولات برای موتورهای جت مورد استفاده قرار می‌گرفتند اما با گذشت زمان و به دلیل برخورداری از مزایای زیادی که نسبت به روغن‌های معدنی داشتند، جایگاه ویژه‌ای پیدا کردند و به عنوان روغن موتور خودرو هم مورد استفاده قرار گرفتند. هر شرکتی این روغن‌ها را با ساختاری منحصربه‌فرد تولید می‌کند که دراین بین افزودنی‌ها نقش ویژه‌ای دارند. از مهم‌ترین افزودنی‌های این روغن‌ها می‌توان به شوینده‌ها، ضد زنگ‌ها، آنتی‌اکسیدان‌ها و ترکیبات ضد خوردگی اشاره کرد. این مواد رسوبات حاصل از احتراق سوخت را جذب می‌کنند، مانع از ایجاد واکنش اکسیداسیون می‌شوند و از خوردگی و زنگ زدگی فلز هم جلوگیری می‌کنند.

 

 مزایای کلی روغن‌های سنتتیک

  • طول عمر بالا
  • مقاومت بالا دربرابر اکسیداسیون
  • کمک به کاهش مصرف سوخت
  • جلوگیری از خوردگی
  • غیر سمی بودن
  •  عملکرد مناسب

روغن موتور نیمه سنتتیک (Semi Synthetic)

این نوع روغن از ترکیب روغن موتورهای معدنی و سنتتیک حاصل می‌شود. هرچند این محصول از تمام مزایای روغن سنتتیک بهره نمی‌برد اما کیفیت بالاتری نسبت به روغن‌های معدنی داشته و در شرایط کاری سخت موتور، عملکرد مناسبی دارد. از این روغن موتور نیمه سنتتیک بیشتر برای وانت‌ها و خودروهای SUV استفاده می‌شود و نسبت به روغن‌های سنتتیک قیمت پایین‌تری دارد.

 

نکاتی در مورد روغن موتور

  • هیچ‌گاه نباید از ترکیب چند روغن موتور با یکدیگر استفاده کرد.
  • پس از روشن کردن خودرو، بلافاصله حرکت نکنید و زمانی ۲۰ ثانیه‌ای برای روانکاری روغن (همان گرم شدن خودرو) در نظر بگیرید.
  • بهتر است از افزودنی‌ها برای روغن موتور استفاده نکنید مگر اینکه از سازگاری کامل آن با روغن موتور اطمینان حاصل کنید.
  • هرگز از روغنی که بیش از سه سال از تاریخ تولید آن می‌گذرد استفاده نکنید.
  • درصورتی‌که روغن موتور سیاه نشود نشانه‌ی مرغوبیت آن نیست بلکه عدم قابلیت آن در جذب ذرات و آلودگی‌ها را نشان می‌دهد و بهتر است عوض شود.
  • نوع روغن موتور (معدنی، سنتتیک، نیمه سنتتیک) را باید با توجه به دفترچه‌ی راهنمای خودرو یا برچسب محفظه‌ی موتور انتخاب نمود.
  • در انتخاب روغن موتور باید شرایط آب‌وهوایی را حتما مد نظر قرار داد.

از نمودارهای زیر می‌توانید برای درک بهتر مفاهیم، اصطلاحات و جمع‌بندی مباحث گفته شده استفاده کنید.

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

خرید روغن موتوری

برندهای معتبر روغن موتور

از شرکت‌های شناخته‌شده‌ی تولیدکننده‌ی روغن موتور می‌توان به شرکت‌های توتال، کاسترول، الف، شل و لیکومولی اشاره کرد. امیدواریم که مفاهیم ذکر شده شما را در شناخت بهتر و انتخاب راحت‌تر روغن موتور یاری کند.


خرید ضد یخ – فروش ضد یخ – چک کردن ضد یخ
_____________________________________

آشنایی با ضد یخ  و چک کردن آن

در فصول سرد سال و با آن صبح‌های پرسوز و سرمایش، شاید شما هم افرادی را دیده باشید که به هر روشی دست می‌زنند تا موتور خودرو خود را گرم کنند از پیک نیک گرفته! تا آب جوش، چرا که سرمای شبانه منجر به یخ‌زدگی شده است. برای این دسته از افراد و برای شما که گریزان از این وضعیت هستید، استفاده از ضد یخ راهکاری است که به هیچ وجه نباید فراموش کنید. البته باید بگوییم ضد یخ در تابستان بعنوان ضد جوش استفاده می‌شود.
ضد یخ (ضدجوش همان ضد یخ در تابستان است) مایعی است که به منظور جلوگیری از یخ‌زدگی و افزایش نقطه جوش آب مورد استفاده قرار می‌گیرد. با اضافه کردن ضد یخ به رادیاتور خودرو، دمایی که خودرو می‌تواند بدون جوش آوردن، در آن دما حرکت کند افزایش پیدا می‌کند. ضد یخ یک افزودنی بر پایه الکل است که معمولا در رنگ‌های سبز، قرمز، آبی یا نارنجی دیده می‌شود و از اتیلن گلیکول ساخته شده است.

با روش صحیح اضافه کردنِ آب رادیاتور آشنا شوید

▫️بسیاری از ما برای چک کردن مایع ضد یخ (آب رادیاتور) مجبور به بردن خودرو به نمایندگی های مجاز و تعمیرگاه های محلی هستیم که این کار موجب تلف کردن وقت و هزینه خواهد شد. اما روشی آسان، کم هزینه و سریع وجود دارد که شما به راحتی می توانید در منزل خود میزان و کارایی مایع ضد یخ خودرو خود را چک کنید.

▫️ تستر ضد یخ پریستون برای این منظور طراحی شده است که به آسانی به شما اجازه می دهد تا از تعویض و یا عدم تعویض مایع ضد یخ خودرو خود اطمینان حاصل کنید.
مایع رادیاتور به مرور زمان ویژگی های خود را از دست می دهد و این کاهش ویژگی ممکن است در شرایط مختلف آب و هوایی باعث آسیب رساندن به موتور (خنک نکردن موتور) خودرو شود. بنابراین استفاده از این دستگاه به شما کمک می کند که ویژگی های این مایع ضد یخ را بررسی کنید. برای مثال آزمایش مقاومت در برابر یخ زدگی تا زیر ۳۷- درجه سانتی گراد و آزمایش مقاومت در برابر جوشیدن در فصل تابستان بالای ۱۲۹+ درجه سانتی گراد از جمله کاربردهای تستر ضد یخ پریستون است. بنابراین با بررسی کردن مرتب مایع خنک کننده، این دستگاه کوچک اما کاربردی به شما خواهد گفت که زمان تعویض مایع خنک کننده رادیاتور چه وقت می باشد.

اگر این دستگاه نشان داد که مایع ضد یخ به خوبی از سیستم رادیاتور و موتور شما محافظت می کند فقط کافی است در صورت لزوم به آن مایع ضد یخ اضافه کنید (بر اساس میزان ذکر شده در دفترچه راهنما و یا با توجه به علائم درج شده بر روی مخزن مایع رادیاتور) در غیر این صورت باید مایع ضد یخ تعویض شود.

▫️پیشنهاد می شود برای اضافه کردن مایع ضد یخ به مخزن رادیاتور از محصولات ضد یخ پریستون استفاده کنید که قابل اضافه کردن به هر نوع مایع ضد یخ با هر نوع رنگی است

از تستر ضد یخ پریستون می توان برای چک کردن مایع ضد یخ رادیاتور در تمامی خودروها به خصوص خودروهای مدرن  استفاده کرد.

استفاده از تستر ضد یخ پریستون بسیار ساده است، فقط کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:

۱٫ موتور را خاموش کرده و اجازه دهید به طور کامل سرد شود.
۲٫ درب مخزن رادیاتور را باز کنید.
۳٫ دستگاه را از جعبه خارج کنید و انتهای آن را در مخزن قرار دهید.
۴٫ بالای دستگاه (توپی سیاه رنگ) را فشار دهید و رها کنید و اجازه دهید مایع ضد یخ وارد مخزن شیشه ای دستگاه شود. مطمئن شوید که نشان دهنده قرمز رنگ داخل دستگاه به طور کامل در مایع ضد یخ فرو رفته باشد و مایع به طور کامل مخزن دستگاه را پر کند.
۵٫ تستر را از مخزن رادیاتور خارج کنید.
۶٫ مخزن شیشه ای را با چشم بررسی کنید، مایع ضد یخ باید عاری از هر گونه تغییر رنگ و آلودگی مانند (روغن موتور قهوه ای رنگ، روغن گیربکس قرمز رنگ، خوردگی و دیگر رسوبات) باشد. در صورت مشاهده این آلودگی ها بهتر است هرچه سریع تر مایع ضد یخ تعویض شود.
۷٫ برای اندازه گیری میزان محافظت مایع ضد یخ در برابر یخ زدگی و جوشیدن باید هر دو طرف دستگاه تستر خوانده شود. طرف آبی رنگ نشان دهنده مقاومت مایع در برابر انجماد و طرف قرمز رنگ نشان دهنده مقاومت در برابر جوشیدن است.
۸٫ بهترین حالت محافظت زمانی است که نشانگر قرمز رنگ برای نقطه انجماد دمای ۳۷- درجه سانتی گراد و برای نقطه جوش دمای ۱۲۹+ درجه سانتی گراد را نشان دهد.
برای مثال اگر بعد از تست مایع ضد یخ درجه قرمز رنگ بر روی ۱۰- درجه سانتی گراد ایستاد و شما در منطقه ای سردسیر زندگی می کنید که ممکن است با افت شدید دما، به طور مثال ۳۰- درجه سانتی گراد رو به رو شوید، بهتر است برای جلوگیری از یخ زدن آب رادیاتور و آسیب به موتور، مایع ضد یخ خودرو خود را تعویض کنید و مایعی استفاده کنید که مقاومت بهتری در برابر یخ زدگی داشته باشد.
در مجموع می توان گفت استفاده از این دستگاه کوچک و کاربردی باعث جلوگیری از آسیب های احتمالی به موتور به خاطر عدم بررسی مایع خنک کننده می شود.

منبع : بزرگان روانكار ايران

خرید ضد یخ - فروش ضد یخ - چک کردن ضد یخ

خرید ضد یخ – فروش ضد یخ – چک کردن ضد یخ


🔰آسیب روغن‌ های ناسازگار با یکدیگر را جدی بگیریم

بدون دیدگاه

روغن صنعتی -روغن موتور

🔰آسیب روغن‌ های ناسازگار با یکدیگر را جدی بگیریم

◼️موتور خودرو خود را آزمایشگاه روغن‌ های مختلف نکنید!

▫️خودروسازان بزرگ و معتبر معمولا تست‌هایی تحت‌ عنوان  سازگاری روی روغن‌های موتوری انجام می‌دهند که پس از انجام آن مشخص می‌شود فرمولاسیون روغن‌ موتور تولیدشده توسط  هر برند تا چه‌حد با موتور خودرو سازگار است.

▫️به گزارش «اخبار خودرو» ، برای انتخاب روغن‌موتور، ‌فریب تبلیغات و توصیه‌های بی‌پایه و اساس برخی تعمیرکاران را نخورید. شاید این عادت ما ایرانی‌ها باشد که با خرید خودرو نو،‌ سرویس‌ها و انتخاب روغن‌ موتور را به‌نمایندگی‌ های مجاز می‌سپاریم و بعد از پایان دوره گارانتی،‌ برای هربار تعویض روغن نخست به‌موجودی حسابمان نگاه می‌کنیم و دراغلب موارد به‌سراغ برندهای جدید و ارزان‌قیمت می‌رویم. کاری که درنهایت به‌ضرر موتور خودرو است. این‌جاست که باید گفت موتور خودرو آزمایشگاهی برای بررسی کیفیت و عملکرد روغن‌های گمنام و نوظهور نیست؛ پس باید بیشتر به‌فکر سلامت قلب خودرو خود باشیم.

◼️آزمایشی برای بررسی سازگاری روغن‌ های مختلف

▫️هرروغن‌موتوری از ترکیب ادتیوهای مختلف با روغن‌پایه تشکیل شده و هر یک خواص اختصاصی مانند میزان قلیایی یا اسیدی خود را دارند. این ادتیوها دارای فرمولاسیونی هستند که درترکیب با سایر مواد افزودنی که در کارخانه‌ای دیگر تولید شده است، مشکلاتی همچون تشکیل رسوب و کف (فوم)  درروغن موتور ایجاد می‌کند.

▫️خودروسازان بزرگ و معتبر معمولا تست‌هایی تحت‌ عنوان  سازگاری روی روغن‌های موتوری انجام می‌دهند که پس از انجام آن مشخص می‌شود فرمولاسیون روغن‌ موتور تولیدشده توسط  هر برند تا چه‌حد با موتور خودرو سازگار است.

▫️از آنجایی که خودروساز این احتمال را می‌دهد که مالک خودرو اقدام به‌تهیه روغن‌موتورهای مختلف کند، بنابراین دریکی از مراحل تست‌های سازگاری، بررسی می‌کند که فرمولاسیون این روغن تا چه‌حد با سایر روغن‌های موتوری سازگار است. این درحالی است که در بازار روغن مشاهده می‌شود برخی محصولات، موفق به‌پشت سر گذاشتن این تست‌ها نمی‌شوند و همین موضوع باعث می‌شود ریسک عدم‌سازگاری بالا برود.

▫️اما روغن‌هایی که تست‌های سازگاری خودروساز را انجام داده‌اند، ریسک عدم‌سازگاری را کاهش می‌دهند. باتوجه به‌اینکه برخی شرکت‌ها همچون بهران زمانی همکاری با رنو را مدنظر داشتند، الزام رعایت سازگاری در بین آن‌ها جاری بوده و توانسته‌اند دراین تست نتیجه مثبت را از خودروساز فرانسوی اخذ کنند. تست‌هایی که اگرچه برای روغن‌سازان ایرانی گران تمام شده، ولی به‌دستاوردی بزرگ و ماندگار برایشان تبدیل شده است.

▫️اما باتوجه به‌اینکه برندهای متفرقه روغن‌موتور در بازار ایران زیاد است، بسیاری از آنها لزومی نمی‌بینند نسبت به‌انجام این تست‌ها توسط خودروساز اقدام کنند. البته اینکه روغنی همچون بهران موفق به‌اخذ تاییدیه از خودروساز شده، دلیلی بر آن نیست که با روغن‌های متفرقه دربازار سازگاری داشته باشد؛ اما می‌تواند این تضمین را داشته باشد که درصورت استفاده از روغن‌های معتبر و با اصالت مانند دیگر روغن‌های صاحب‌نام ایرانی و روغن‌های اصلی خارجی مشکلی برای موتور خودرو  ایجاد نشود.

▫️وقتی تست‌ Compatibilty در خودروساز انجام می‌شود، بیانگر این است که روغن‌ساز به‌فرمولاسیون سازگاری رسیده است. درهر صورت وقتی از روغنی بازخورد مثبت دریافت می‌کنید، معقول نیست به‌سراغ روغن دیگری بروید. به‌هرحال تغییر روغن باید همراه با منطق باشد.

◼️نام‌ های نوظهوری که به‌ ضرر مشتری تمام می‌شود

▫️اتفاق فاجعه‌آمیز وقتی رخ می‌دهد که برخی افراد که هنوز پول لازم برای ایجاد بلندینگ را نیز ندارند،‌ با خرید روغن‌های موتوری آماده از شرکت‌های متفرقه دیگر،‌ اقدام به‌پر کردن محصول درقوطی‌های خود می‌کنند.محصولی که حتی اگر به‌صورت مداوم نیز استفاده کنید، باعث آسیب رساندن به‌موتور خودرو می‌شود.

▫️این شرکت‌ها که درابتدا،‌ تنها به‌دنبال برندسازی و قیمت‌گذاری جذاب برای  محصول خود هستند، سعی می‌کنند حجم بالای روغن‌های انباری خود را از بین روغن‌های ارزان‌قیمتی تهیه کنند که به‌احتمال زیاد تست‌های سازگاری خودروساز را پشت‌سر نگذاشته‌اند.
پس بهتر است به‌جای امتحان کردن روغن‌های پرشده در قوطی‌های پرزرق و برق، از یک محصول با کیفیت استفاده کنید و بی‌دلیل برای هربار تعویض روغن به‌سراغ یک روغن نوظهور یا ارزان‌قیمت نروید

روغن صنعتی -روغن موتور

روغن صنعتی -روغن موتور

منبع:اخبار خودرو


روغن هیدرولیک

بهترین راه از بین بردن نشتی روغن هیدرولیک 🚜 چیست؟

روغن هیدرولیک در یک خط پرفشار می تواند با سرعت ۴۵۰ الی ۹۰۰ سانتی متر بر ثانیه حرکت کند، و این سرعت به میزان فشار بستگی دارد. زمانی که یکی از شیرها به سرعت بسته می شود تا جریانی قطع شود، یا زمانی که یک سیلندر از کار باز می ماند، افزایش ناگهانی فشار رخ می دهد.

به طور کلی روغن هیدرولیک بر خلاف هوا قابل فشردن و کمپرس کردن محسوب نمی شود. اگر به روغن به میزان ۱۰۰۰ psi فشار وارد شود، تنها به اندازه ی ۰٫۵% فشرده می شود. زمانی که در سیستم هیدرولیک، افزایش ناگهانی فشار رخ می دهد، فشار می تواند به اندازه ی ۴ یا ۵ برابر بیشتر از حد معمول آن در زمان کار برسد.

از آنجایی که طول مدت یک شوک افزایش ناگهانی فشار به طور میانگین ۲۵ میلی ثانیه است، عقربه ی نشان دهنده ی فشار نمی تواند با سرعت کافی واکنش و میزان دقیق فشار را نشان دهد. بنابر این به طور معمول از مبدل های فشار برای ثبت افزایش های ناگهانی فشار استفاده می کنند. در صورتی این شوک های ناگهانی افزایش فشار به خوبی کنترل نشوند، می توانند منجر به آسیب دیدن خطوط و اجزای سیستم گردند. نشت یک قطره روغن در هر ثانیه به معنای از دست رفتن ۴۰۵ گالن روغن در طول یک سال است. با فرض هر گالن ۹ دلار، همین نشتی در طول سال هزینه ای معادل ۳۶۴۵ دلار در بر خواهد داشت.

 

شوک گیرها  روغن هیدرولیک

شوک گیر به مانند یک انباره ی روغن هیدرولیک عمل می کند، با این تفاوت که می توان آن را مستقیماً بر روی سیستم سوار کرد. شوک گیر را از قبل و پیش از نصب، با نیتروژن خشک شارژ می کنند. کیسه ی پلاستیکی شوک گیر، نیتروژن را از روغن جدا نگه می دارد. میزان شارژ توصیه شده ی نیتروژن به اندازه ی نصف حداکثر فشار سیستم است. شوک گیر را باید تا جایی که ممکن است نزدیک به محل وقوع شوک نصب کرد. برای مثال، اگر شوک به واسطه ی بسته شدن سریع یکی شیرهای دایرکشنال اتفاق می افتد، شوک گیر را نزدیک درگاه تنظیم فشار آن شیر نصب کنید. وقتی که شیر به سرعت بسته شود و شوک ناگهانی افزایش فشار رخ دهد، نیتروژن موجود در شوک گیر، فشرده می شود و این افزایش ناگهانی فشار را به خود جذب می کند. همچنین شوک گیر برای سیستم هایی که دارای خم های ۹۰ درجه ای در اتصالات و لوله های خود هستند نیز بسیار مفید است. مزیت دیگر استفاده از شوک گیر آن است که سر و صدای سیستم نیز کاهش می یابد.

لوله کشی و شیلنگ های سیستم

 

در هنگام لوله کشی یک سیستم، از به کار بردن خَم های ۹۰ درجه در لوله ها  و اتصالات اجتناب کنید. وقتی که روغن با سرعت وارد اتصالی می شود و به سرعت یک پیچ ۹۰ درجه ای را پشت سر می گذارد، تکانه های شدیدی به وجود می آید و شوک ایجاد می شود. این امر به ایجاد نشتی در محل اتصال یا بازویی منجر می شود. یک قوس ۴۵ یا ۹۰ درجه ای می تواند به هنگامی که روغن در لوله جریان دارد، تکانه های شدید آن را کاهش دهد.

محکم کاری درست نیز به منظور کاهش وقوع شوک افزایش فشار در سیستم ضرورت دارد. در تصویر زیر، از مهره های U شکل برای محکم کاری لوله ها استفاده شده است. می توانید مشاهده کنید که در این شکل از نصب، لوله ها ها در اثر شوک هیدرولیکی از جای خود حرکت کرده اند. این امر نهایتاً می تواند به فرسودگی لوله ها و ایجاد نشتی بیانجامد. مهره های  U شکل و بست های فلزی رایج به منظورکنترل و مقاومت در برابر شوک های سیستم هیدرولیک ساخته نشده اند.

شیلنگ ها نیز در صورتی که به درستی کار گذاشته شده باشند، می توانند شوک های سیستم را به خود جذب کنند. باید شیلنگ را در محل خروجی پمپ و قبل از جایی که روغن وارد لوله های تقسیم می شود، کار گذاشت. در صورتی که جریان پمپ به یکباره قطع شود، این شیلنگ می تواند شوک حاصله را کاهش دهد.

شیلنگ ها نیز باید قبل از اتصال به شیر، مانیفولد یا سیلندر نصب شوند. تنها استثنا زمانی است که سیلندر به صورت عمودی نصب شده باشد. در این حالت، از شیرهای کنترل خودکار یا شیرهای متعادل کننده استفاده می شود تا روغن را درون سیلندری که در حالت ایستاده قرار دارد، نگه دارند. بنابراین، شیلنگ باید قبل از شیر کنترل یا شیر متعادل کننده نصب شود.

از طول کافی شیلنگ اطمینان حاصل کنید، زیرا به هنگام وقوع شوک افزایش ناگهانی فشار، طول آن می تواند تغییر کند. از طرف دیگر، نباید شیلنگ ها را بیش از حد طولانی در نظر گرفت، زیرا در این حالت با شیلنگ های دیگر، تیرک ها و سایر اجزا برخورد کند.

تنظیم فشار

فشار غالباً به صورت تصادفی به وسیله ی شیر تنظیمی که بر روی دستگاه قرار دارد، به منظور افزایش سرعت دستگاه تنظیم می شود. زمانی که یک سیلندر یا موتور هیدرولیک در حال کار است، فشار تنها به حدی بالا می رود که بار جابجا شود. بنابراین، محدودیت حداکثر فشار باید ۲۰۰ psi بالاتر از فشار مورد نیاز برای جابجایی بار تنظیم شود. اگر فشار بر روی مقدار بالاتری تنظیم شود، هنگام استارت زدن یا خاموش کردن دستگاه، شوک اضافی ایجاد می شود.

 

در سیستمی که مجهز به پمپ دافع فشار است، تنظیمات پمپ تعیین کننده ی حداکثر فشار سیستم است. وقتی که سیستم به این حد از فشار برسد، ماسوره ی پمپ جبران فشار باز می شود و مانع از کار ایستادن پمپ می گردد. در این حالت، پمپ تنها به اندازه ای روغن می دهد که تنظیمات پمپ دافع حفظ شود.

در پمپ های با جابجایی ثابت، شیر تخلیه ی فشار تعیین کننده ی حداکثر فشار سیستم است. هنگامی که دبی در محل شیر تخلیه ی فشار به اندازه ی تنظیم شده برسد، ماسوره باز می شود و حجم روغن موجود در پمپ را به مخزن منتقل می کند.

اخیراً از من خواسته شد که به یک کارگاه چوب بری که دستگاه حمل الوار آن  دچار مشکل نشتی و شوک افزایش فشار بود، مشاوره بدهم. در این دستگاه از سیلندری به قطر ۱۰ اینچ برای بلند کردن و پایین آوردن الوارها استفاده شده بود. شماتیک سیستم هیدرولیک نشان می داد که شیر تخلیه ی فشار باید روی  ۱۲۰۰ psi تنظیم شود. با این حال، یکی از کارکنان آن را تا سطح ۱۸۰۰ psi چرخانده بود. وقتی که سیلندر به حالت یکنواخت می رسید، فشار تا حد ۱۸۰۰ psi بالا می رفت. سپس صدای بلندی شنیده می شد و تمامی لوله های سیستم شروع به لرزش می کردند.

می توانید با استفاده از فرمول زیر، محاسبه کنید که این افزایش فشار تا ۱۸۰۰ psi چه مقدار نیرو تولید کرده بود:

نیرو = فشار x مساحت سطح رو به پیستون سیلندر (اینچ مربع)

نیرو = ۱۸۰۰ psi  x 78.54 اینچ مربع

نیرو = ۱۴۱۳۷۲ پوند

وقتی که تنظیمات شیر تخلیه ی فشار را به میزان توصیه شده ی ۱۲۰۰ psi پایین آوردیم، سر و صدا و شوک مزبور در هنگام کار یکنواخت سیلندر بسیار کاهش یافت. با فشاری در حد ۱۲۰۰ psi، می توانید با استفاده از همان فرمول، میزان نیرویی زا که از روی سیلندر برداشته شده بود حساب کنید:

نیرو = ۱۲۰۰ psi x 78.54 اینچ مربع

نیرو = ۹۴۲۴۸ پوند

روغن هیدرولیک

روغن هیدرولیک

تفاوت نیروی حاصله از فشار ۱۸۰۰ psi و ۱۲۰۰ psi، برابر با ۴۷۱۲۴ پوند، یعنی تقریبا ۲۴ تن است.

اگر در سیستم های هیدرولیکی خود دچار شوک افزایش ناگهانی فشار یا نشتی هستید، کاری هست که می توانید برای رفع آن انجام دهید. با تنظیم صحیح فشار، نصب انباره ها و شوک گیرها در محل های مورد نیاز، اطمینان حاصل کردن از اینکه لوله ها و شیلنگ های سیستم به درستی کار گذاشته شده اند، و نیز افزودن فشارگیرهای خودکار به سیستم، باید بتوانید که شوک یا نشتی را در سیستم هیدرولیکی خود کاهش دهید یا حتی کاملاً از بین ببرید.


روغن موتوری

میـــلرز روغن‌موتوری به قدمت تاریخ

روغن‌موتور، به‌عنوان یکی از فرآورده‌های حاصل از نفت خام، به‌دلیل تاثیر مستقیم بر کارکرد صحیح موتور، در صنایع خودروسازی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. روغن‌موتور که یکی از اجزای مصرفی موتورهای احتراق داخلی است، عمر محدودی دارد و باید پس از مدت زمان معینی، روغن‌موتور نو جایگزین آن شود. کشورهای سرشناسی در زمینه تولید روغن‌موتورها و روان‌کننده‌ها در جهان در رقابتی تنگاتنگ برای تولید و تصاحب سهم بازار هستند. کشورهایی همچون آمریکا، انگلیس، سنگاپور، روسیه، چین، آلمان، کره‌جنوبی، ژاپن، فرانسه، ایتالیا و کشور ما از جمله بازیگران اصلی این صنعت به‌شمار می‌روند.
در این بین برخی شرکت‌های تولیدکننده روغن، نام و نشان بیشتری بین بقیه رقبای خود ایجاد کرده‌اند. برندهایی همچون Shell، Exxon Mobil، BP، Total، Chevron، Petrochina، Sinopec، Idemitsu، FUCHS، Petronas، Millers، Vavolin، Pennzoil، Mobil 1، Quaker satate، AMSoil synthetie و بسیاری دیگر همچون Castrol، LiQui Moli، Takumi، Addinol که سال‌هاست برای توسعه و پیشرفت در این صنعت در کشورهای مختلف باهم رقابت می‌کنند.
از بین این برندهای سرشناس، روغن‌موتور میلرز انگلستان (Millers) یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین برندهای این صنعت به‌شمار می‌رود که سابقه بسیار طولانی در تولید روغن و روانکارها دارد. روغن‌موتور میلرز که در آن زمان به نام «برادران میلر» شناخته می‌شد، در سال ۱۸۸۷ به دست بنیانگذار آن، جان میلر، در انگلستان افتتاح شد. خانواده میلر علاقه بسیاری به این صنعت داشته و در مسابقات فرمول یک نیز همیشه حضور چشمگیری داشته‌اند.
این خانواده همیشه به‌دنبال نوآوری و ابداع بهترین کیفیت بوده و این علاقه نسل به نسل در آن خانواده ماندگار شده است که امروزه آن‌ها را در جایگاه برندهای برتر روز دنیا قرار می‌دهد. امروزه با گذشت ۱۳۰‌سال، این شرکت توانسته جایگاه جهانی خود را پیدا کرده و خود را به‌عنوان یکی از پیشروان و نوآوران این صنعت معرفی کند. مدیران میلرز همگی اذعان دارند که «ما نمی‌خواهیم بزرگ‌ترین باشیم، بلکه بهترین بودن، هدف ماست.»

روغن موتوری

روغن موتوری

بنیانگذار این شرکت، جان واتسون میلر، در سال ۱۸۸۹، برای مشتریان خود اظهار داشت: «محصولات میلر همیشه رو به جلو می‌روند» و امروز حدود ۱۳۰‌سال بعد، این شعار هنوز چراغ روشن کسب‌وکار این برند است. این شرکت همواره در این سال‌ها اشتیاق داشته تا بتواند بهترین کار را انجام دهد.
روغن میلرز تولیدکننده انواع روغن‌موتور مکمل‌های سوخت و افزودنی‌های غیرنفتی بسیار نوآورانه است. این شرکت از پیشرفته‌ترین متدها استفاده کرده و با سابقه ارائه راه‌حل‌های مبتکرانه در جهان به‌عنوان پیشرو در این صنعت شناخته می‌شود. محصولات این شرکت تنوع زیادی دارند و کلیه بخش‌های حمل‌ونقل ازجمله وسایل نقلیه خودرویی، موتورسیکلت‌ها و ماشین‌های کلاسیک، وسایل نقلیه کشاورزی و تجاری را شامل می‌شوند.  همچنین برند میلرز مجموعه‌ای از محصولات بسیار پیشرفته برای طیف گسترده‌ای از ماشین‌آلات صنعتی را نیز در سبد تولیدات خود دارد.
روغن‌موتورهای میلرز، در دو مدل پریمیوم برای خودروهای شهری و پروفشنال (حرفه‌ای) برای مسابقات با کیفیت‌ جهانی تولید می‌شوند. روغن‌موتورهای پریمیوم برای ماشین‌های هیبرید، توربوشارژ و سوپرشارژ مناسب هستند. روغن‌ترمزهای میلرز یکی از شناخته‌شده‌ترین روغن‌ترمزهای جهان هستند و در رده‌بندی بهترین‌های دنیا جای دارند.
روغن‌گیربکس‌های میلرز با کارایی بالا، در برابر سرما و گرمای شدید مقاوم هستند، خاصیت روان‌کنندگی بالایی دارند و این امر سبب افزایش طول عمر مجموعه گیربکس و عملکرد دقیق‌تر تعویض دنده و انتقال موثرتر نیرو به چرخ‌ها می‌شود.

برندی با سابقه ۱۳۰ساله
میلرز در طول بیش از ۱۳۰‌سال فعالیت در تولید روغن افتخارات و دستاوردهای فراوانی به‌دست آورده است. یکی از این دستاوردهای مهم کمپانی میلرز، دسته‌بندی کلاسیک این شرکت برای محصولات قدیمی و موتورهای کلاسیک است. طی سال‌های گذشته و با سابقه طولانی، این کمپانی توانسته است تجربه ارزنده‌ای را برای محصولات مختلف خود به‌دست آورد تا بتواند برای روان‌کننده‌های مخصوص خودروهای کلاسیک که گنجینه‌ای محسوب می‌شوند، ارائه شود. همین محصولات باعث پایه‌ریزی فرمول محصولات جدید شده‌اند.
گستره جدیدی از روغن‌های کلاسیک، با استفاده از جدیدترین پیشرفت‌های تکنولوژی روانکاوی همراه با مواد اولیه مدرن و ویسکوزیته‌های قدیمی‌تر ترکیب شده است تا اطمینان حاصل شود که روغن می‌تواند در حداکثر میزان ممکن از وسیله نقلیه شخصی حفاظت کند و بهترین عملکرد را داشته باشد.
این اشتیاق برای نوآوری به‌وضوح در موتور کلاسیک ورزشی High Performance 20w50  کمپانی روغن میلرز نشان داده شده که ترکیبی از روغن پایه با کیفیت بالا با افزودنی‌های لازم است.
کمپانی روغن میلرز چند جایزه از جمله  Nanodrive تکنولوژی (کاهش اصطکاک) و مجموعه هنر موتور اسپرت Art motorsport را دریافت کرده است.

اساتید فن‌آوری کم‌اصطکاکی در لباس میلر
روغن‌موتور، روغن‌دنده، مکمل‌های سوخت برند میلرز، استاد فن‌آوری کم‌اصطکاکی هستند؛ با توجه به وسواس و توجه این کمپانی در تولید محصولات بسیار نوآورانه که ویژگی‌های خاص اصلاح اصطکاک را به ارمغان می‌آورند، میلرز، از انتشار نسل جدیدی از روغن‌های مسابقه رقابتی جدید و بهبودیافته درخصوص تولید روانکار مخصوص موتور اسپرت خود اطلاع‌رسانی کرد. استفاده از فن‌آوری فوق‌العاده کاهش اصطکاکی NANODRIVE   چند جایزه را برای این شرکت در همه محصولات رقم زد. این نمونه محصولات جدید دارای دو سطح از ویژگی‌هاست که هر دو به‌طور قابل توجهی سطح عملکرد را بهبود می‌بخشد و به‌طور چشمگیری کاهش اصطکاک آن بیش از رقباست و نقطه عطف جدیدی را در بازار کشور ایجاد می‌کند.
روغن میلرز یکی از کمپانی‌های تولیدکننده روانکار است که در مکمل سوخت علاوه‌بر روغن نیز تخصص دارد. میلرز همچنین طیف کاملی از روغن‌های پیشرفته فنی، روغن‌های انتقال و مکمل سوخت را به‌طور انحصاری برای وسایل نقلیه تجاری، اتوبوس‌ها، کشاورزی و وسایل نقلیه سنگین طراحی می‌کند.

میلرز؛ مجموعه‌دار جوایز فن‌آورانه
توسعه فعالیت‌های شرکت طی سال‌ها، باعث ایجاد برندی قدرتمند در حوزه تولید روغن‌موتور شده است. در سال جاری جایزه معتبر ‌EEF Future Manufacturing، کمپانی میلرز Millers Oils را به رسمیت شناخته است. همچنین روغن Millers جایزه نوآوری را که توسط HVM Catapult  حمایت شده است، به دست آورد.
این جایزه نوآوری، شیوه‌های نوین تولید و اینکه آیا از طریق توسعه محصول یا بهبود شیوه‌های عملیاتی را که باعث افزایش بهره‌وری، کارایی یا رشد کسب‌وکار شده است، نشان می‌دهد.
برند میلرز با عنوان منطقه‌ای، میلرز ایلینس در ماه ژانویه سال ۲۰۱۸ در لندن در رقابت برای جایزه ملی تلاش کرده و موفق به دریافت نشان از این رقابت مهم شده است. جیمی رایان، مدیرعامل شرکت  Millers Oils، در طول مسابقات گفت: «این جایزه به تیم کوشا اختصاص داده شده است. ما متعهد هستیم  بیش از پیش بر تحقیق و توسعه متمرکز شویم و خوشحال هستیم که برنده این عنوان مهم شدیم.
این موفقیت ما را در بازار به‌عنوان یک شرکت مدرن و نوآورانه قرار می‌دهد و راهی برای نشان‌دادن سهم ارزشمند تولیدکنندگان محلی مانند خودمان در منطقه است.»
در زمینه حضور این برند در عرصه مسابقات نیز باید اشاره کرد که مسابقات قهرمانی MG Trophy  همکاری خود را با Millers Oils  در فصل مسابقه ۲۰۱۸ تجدید کرده است که این قرارداد در ۲۰۱۹ نیز ادامه خواهد داشت.

منبع : دنیای خودرو
http://novinoil.blogfa.com/


روغن صنعتی

روغن صنعتی به طیف وسیعی از محصولات صنعتی که شامل انواع روانکارها است، اطلاق می شود و به طور کلی روغن صنعتی به انواعی از روغن که مصارف صنعتی دارند گفته می شود که بر حسب کاربردشان خواص فیزیکی و شیمیایی متفاوتی دارند.

  • کاربردهای روغن صنعتی
    روانکاری تجهیزات
    محافظت قطعات
    برشکاری
    تراشکاری
    عملیات حرارتی
    انتقال حرارت
    انتقال نیرو

مواد تشکیل دهنده روغن صنعتی :

 

افزودنی- روغن پایه

افزودنی- روغن پایه

همه انواع روغن صنعتی از دو ماده اصلی تشکیل شده اند:
روغن پایه : ماده ای است که از پالایش نفت خام حاصل می شود.
مواد افزودنی: موادی است که به روغن پایه افزوده می شود جهت به دست آمدن خواص فیزیکی و شیمیایی مورد نظر و کارایی بهتر
روغن صنعتی – روغن های صنعتی – گریس صنعتی – چسب صنعتی


مراحل تهیه روغن صنعتی :

تهیه روغن صنعتی در چندین مرحله صورت می گیرد که در زیر به شرح آن می پردازیم:
گام اول تقطیر نفت خام است که در دو مرحله تقطیر در جو و تقطیر در خلا انجام میگیرد تا ماده ای با دمای اشتعال و گرانروی معین حاصل گردد
گام دوم تزریق حلال پروپان است که سبب استخراج مواد ته مانده برج تقطیر می شود.
گام سوم جداسازی ترکیبات نامطلوب آروماتیکی با به کارگیری روش های شیمیایی است.
گام چهارم جداسازی پارافین های سنگین جامد از طریق روش های فیلتراسیون و انحلال است.
گام پنجم افزودن مواد افزودنی مورد نیاز به روغن پایه حاصله است تا روغن صنعتی با خواص مورد نظر حاصل آید.


انواع روغن صنعتی به شرح زیر است :
روغن هیدرولیک
روغن کمپرسور هوا
روغن زنجیر
روغن انتقال حرارت (روغن داغ)
روغن ضد زنگ و ضد خوردگی
روغن دنده
روغن برش
روغن بنزینی
روغن توربینی
روغن دیزلی
روغن دریایی
روغن نساجی
روغن ماشین آلات راه سازی
روغن ابزار

 یکی از انواع روغن ها  که خواص فیزیکی و شیمیایی خاص خود را دارد و تمام مجموعه ی روانکار ها را در بر می گیرد. دقت کنید تمام مجموعه روانکار ها…!!!

وبلاگ نوین اویل


توتال

بسته شدن پرونده توتال به معنی توقف کار در این فاز نیست و درحال حاضر شرکت چینی CNPCI و شرکت ایرانی پتروپارس پشت درهای توسعه فاز ۱۱ آماده نشسته‌اند.

به گزارش ایسنا، ۱۲ تیرماه سال ۱۳۹۶ یکی از مهم‌ترین صفحات تاریخ صنعت نفت ایران بود. زیرا وزرات نفت توانست در فضای پسابرجام و با عبور از موانع منتقدان نخستین قراردادنفتی را در قالب قراردادهای جدید نفتی با یک شرکت غربی امضا کند. این شرکت غربی که یک غول فرانسوی به نام توتال بود  در دهه ۷۰ هم پس از تحریم‌های دوران ریاست‌جمهوری بیل کلینتون علیه ایران (معروف به داماتو) به ایران آمده بود تا نخستین فازهای پارس‌جنوبی را توسعه دهد؛ آخرین شرکت مهم نفتی غربی که پس از تحریم‌های هسته‌ای و تحریم‌های دوجانبه آمریکا و اروپا در ابتدای دهه ۹۰ ایران را ترک کرد و پس از برجام بار دیگر نخستین شرکت مهم غربی بود که با ایران قرارداد امضاء کرد. اما ادامه حضور توتال در صنعت نفت ایران تا حد زیادی از دست فعالان این صنعت و وزارتخانه خارج شده و آینده آن، به تصمیم سطوح عالی نظام وابسته است.

توتال از همان ابتدا و بعد از امضای قرارداد کار خود را همانطور که وزارت نفت پیش بینی کرده بود در فاز ۱۱ آغاز کرد. طی زمانی که توتال در ایران فعالیت کرد  اولین جکت فاز ۱۱ پارس جنوبی توسط شرکت‌های ایرانی ساخته شد، دفتر توتال در ایران شروع به کار کرد، کار توتال در فاز ۱۱ طبق زمان بندی پیش رفت، مناقصه برگزار شد و توتال  ۹۰ میلیون دلار در فاز ۱۱ هزینه کرد.  خروج آمریکا از برجام سد راه قطار فعالیت توتال در ایران شد و در نهایت از آنجایی که این شرکت نتوانست برای ادامه حضور در ایران از آمریکا معافیت بگیرد فاز ۱۱ را ترک کرد. خبری که بیژن زنگنه، وزیر نفت کشورمان هفته گذشته به طور رسمی اعلام کرد.

گزینه‌های روی میز برای توسعه فاز ۱۱

توتال با سهم ۵۰.۱ لیدر کنسرسیومی متشکل از شرکت ملی نفت چین CNPCI با سهم ۳۰ درصد و شرکت ایران پتروپارس با سهم ۱۹.۹ درصد بود. بنابراین طبق قانون در ابتدا شرکت چینی می‌تواند جایگزین توتال شود و اگر شرکت چینی هم فاز ۱۱ را ترک کرد شرکت ایرانی عهده دار توسعه این فاز خواهد شد. البته هنوز خبر قطعی جایگزینی شرکت چینی با توتال از سوی مسئولان اعلام نشده است.

اما به گفته غلامرضا منوچهری، معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت – شرکت چینی مشکلی در تامین سرمایه طرح ندارد. در واقع نه تنها شرکت چینی بلکه شرکت ایرانی هم در زمینه تکنولوژی توانایی لازم برای بهره‌برداری از فاز ۱۱ را دارد و ممکن است در زمینه به کارگیری سیستم تقویت فشار که قرار بود توسط توتال صورت بگیرد و الگوی سایر فازهای پارس جنوبی شود دچار مشکل شود. البته تا رسیدن به این مرحله زمان زیادی باقی مانده است.

 


روانکارهای صنعتی

مشکلات تولیدکنندگان روغن‌های صنعتی برای واردات مواداولیه،‌ صنایع بزرگ و کوچک را با چالش تامین به‌موقع روانکار مواجه کرده است

بروکراسی اداری، ‌قوانین پیچیده بانک مرکزی برای انتقال پول و مشکلات تخصیص و انتقال ارز همگی دست به دست هم داده‌اند تا این روزها تولیدکنندگان روغن‌های صنعتی برای تامین به‌موقع و متداوم مواداولیه موردنیاز خود از روغن پایه‌های خاص گرفته تا افزودنی‌های ویژه بامشکلات بسیاری روبه‌رو شوند. اتفاقی که باعث شده صنایع بزرگ و کوچک کشور از صنایع فولاد و سیمان گرفته تا پالایشگاه‌ها با چالش تامین به موقع روانکارهای صنعتی مواجه شوند.

✔️صنایع مادر درگیر تامین روغن و گریس!
شرکت‌های تولید فولاد و سیمان با مشکلی به نام عدم توان تامین روغن دنده‌های سنتزی و روانکارهلی صنعتی  توسط بعضی تولیدکننده‌های داخلی مواجه شده‌اند.
این روغن‌های دنده که باید با روغن پایه تمام سنتزی pg تولید و به صنایع تحویل شوند، ‌به دلیل عدم توان روغن‌سازان برای واردات به‌موقع روغن پایه با مشکل تولید مواجه شده‌اند و به موازات آن صنایع نیز برای روشن نگه داشتن چراغ کارخانه‌ها مجبور به خرید نمونه‌های خارجی موجود در بازار شده‌اند.
اما این تمام ماجرا نیست،‌ قیمت‌های چهار تا پنج برابری روانکارهای خارجی از یک سو و عدم اطمینان از اصلی بودن روانکارهایی که اغلب به صورت قاچاق وارد کشورمی‌شوند باعث شده است صنایع بزرگ و کوچک با افزایش هزینه‌های روانکاری دستگاه‌ها و ریسک بالای خرید از بازار خاکستری مواجه شوند.
به عنوان مثال عدم توان شرکت‌های داخلی در تامین روغن مورداستفاده در آسانسورها که با روغن پایه گروه ۴یعنی paoتولید و عرضه می‌شود، باعث شده است مصرف‌کنندگان نهایی هر بشکه ۲۰لیتری از این روغن را به چهار برابر قیمت نمونه‌های داخلی و به قیمت ۴میلیون تومان خریداری کنند که خود می‌تواند امنیت جانی استفاده‌کنندگان از آسانسور را به دلیل تعویق‌افتادن سرویس‌ها به خطر بیندازد.

روانکارهای صنعتی

روانکارهای صنعتی

✔️ بروکراسی اداری و بانکی؛ بلای جان صنعت روانکار

 

اگرچه شرکت‌های روغن‌ساز داخلی به ویژه ۴شرکت بزرگ پالایشگاهی،‌ سال‌هاست با در اختیارداشتن دانش روز تولید روانکارهای صنعتی،‌ سهم بزرگی از این بازار را به خود اخــــتصاص داده‌اند و نیاز شرکت‌های بزرگ صنعتی را در زمینه تامین انواع روانکار صنعـــتی برطرف می‌کنند، اما مشکلات ایجادشده برای تامین ارز موردنیاز واردات و از همه مهم‌تر قوانین دست و پاگیر بانکی باعث شده‌اند حتی برای خرج کردن ارز حاصل از صادرات کالاهای خود نیز برای واردات مواداولیه با
مشکل مواجه شـــوند.  به همین دلیل با به تعویق افتادن سفارش‌گذاری‌ها،‌ انتقال ارز و واردات مواداولیه موردنیاز،‌ این شرکت‌ها قادر به تولید و تامین تمامی تعهدات خود به صنایع بزرگ و کوچک نیستند.
به همین دلیل هم این روزها از صنایع بزرگ کشور صدای کمبود روغن‌های دنده، ‌روغن‌های کمپرسور و حتی روغن‌های ضد آتش که باید با پایه استرها تولید شوند، به گوش می‌رسد.

روانکارهای صنعتی

روانکارهای صنعتی

✔️و اگرها برای ادامه تولید روغن‌های موتوری SN

عدم توان پالایشگاه‌های داخلی در تولید روغن پایه‌های گروه یک به بالا باعث شده تا شرکت‌های روغن‌ساز محصولات مبتنی‌بر تکنولوژی روز خود را با روغن پایه‌های سنتتیک وارداتی تولید و روانه بازار کنند. اگرچه این روغن‌ها با فرمولاسیون خاص و بهره‌گیری از روغن پایه و ادتیوهای مرغوب حتی گوی رقابت با نمونه‌های خارجی را ربوده بودند، اما سخت‌شدن واردات مواداولیه به ویژه روغن‌های پایه سنتتیک باعث شده است ادامه تولید این محصولات با ابهام روبه‌رو شود.
اگرچه شرکت‌های بزرگ تولیدکننده روانکار علاقه‌ای به اعلام مشکلات خود در رسانه‌ها ندارند،‌ اما جا دارد مسئولان دولتی در بخش صنعت و بانک بیش از پیش به حل مشکلات این صنعت بپردازند تا مشکلات روزمره این صنعت گریبانگیر صنایع بزرگ و مادر در کشور نشود.

منبع : دنیا خودرو


تقسیم بندی انواع روانکارها

روانکارها را در یک نگاه می توان به دو دسته بزرگ روانکارهای خودرو و روانکارهای صنعتی تقسیم کرد. روانکار های صنعتی نیز به دو دسته عمده روغن های صنعتی و روانکارهای مخصوص دیگر مثل گریس ها، روانکارهای فلز کاری و روانکارهای جامد تقسیم می شوند.
البته می توان روانکارها را از نظر نوع حالت فیزیکی نیز طبقه بندی کرد . روانکارها از نظر حالت به چهار دسته روان کننده های گازی، روان کننده های مایع، گریس ها و روان کننده های جامد تقسیم می شوند

.

روانکارهای گازی

روانکارهای گازی مثل هوا، هلیوم، بخار مایعات و … در دره حرارت های خیلی بالا و یا پایین، سرعت بسیار زیاد و بار کم و یا در مواردی که پرتوهای هسته ای در محیط وود دارند، استفاده می شوند. یکی از خصوصیات بسیار مهم روانکارهای گازی این است که گرانروی آن ها با تغییرات درجه حررارت تغییر چندانی نمی کند. به همین دلیل، این روانکارها قادرند در گستره ی وسیعی از کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر این ، گازها سبک تر از مایعات هستند و می توان وزن آن ها را نادیده گرفت. این موضوع باعث می شود در سرعت های خیلی بالا، همچنان جریان گازها ارام و یکنواخت باقی بماند. به همین جهت ، کارکرد روانکارهای گازی در یاتاقان های با سرعت خیلی زیاد بهتر از روانکارهای مایع است.
روانکارهای گازی اصطکاک درونی کمی دارند، عاری از ناخالصی اند و خاصیت سر ریزی که در مورد روانکارهای مایع و گریس ها پیش می آید را ندارند. علاوه بر آن این نوع روانکارها به دلل سرریز نکردن می توانند مواد مطمئنی در صنایع غذایی، داروئی و شیمیایی نیز باشند . روانکاری اولتراسانتریفیوژها، ماشین ابزار سنگ زنی دقیق که با سرعت زیاد کار می کنند، چرخ مته دندانپزشکی ، راکتورهای اتمی، ماشین های ریسندگی پرسرعت، توربین های گازی، موتور ت و …از مله موارد کاربرد این دسته از روانکارها هستند.

روانکارهای مایع

روغن ها مهمترین روانکارهای مایع هستند، که خود به دو دسته ی بزرگ روغن های معدنی و روغن های سنتزی تقسیم بندی می شوند. این نوع روانکارها رایج ترین و پر مصرف ترین نوع روانکارها هستند.
هر دو دسته به نوعی از مشتقات نفت خام به حساب می آیند، با این تفاوت که روغن های معدنی از انام یک سری عملیات تفکیک بر روی نفت خام و حداکثر یک واکنش شیمیایی کنترل شده به دست می آیند، در صورتیکه برای تولید روغن های سنتزی واکنش های شیمیایی کنترل شده بیشتری مورد نیاز است و به همین دلیل قیمت تمام شده روغن های سنتزی ، بیشتر از روغن های معدنی خواهد بود. به طور کلی روغن های معدنی به دلیل کاربرد فراوانی که در تولید روانکارها دارند نسبت به روغن های سنتزی، بیشتر تولید می شوند.
البته قابلیت های یک روغن سنتزی به دلیل واکنش های مخصوصی که روی آن انجام شده بیشتر از یک روغن معدنی است.
البته به جز روغن های سنتزی و روغن هایی که منبع اصلی آن ها نفت خام است، روغن های دیگری نیز وجود دارند که از جانوران، ماهی ها و گیاهان به دست می آیند که روغن های طبیعی نام دارند. استفاده از این روغن ها به عنوان روانکار در گذشته بسیار مرسوم بوده است ولی امروزه نفت خام منبع اصلی تولید روانکارها است. یکی از خصوصیات روغن های طبیعی تجزیه بیولوژیکی و زیست تخریب پذیری آسان آن ها است، که از این لحاظ نسبت به روغن های پایه معدنی و سنتزی برتری دارند. این روغن ها برای مدت طولانی قابل نگهداری نیستند، ضمن اینکه هزینه تولید زیادی هم دارند.اما با توجه به محدود بودن منابع نفتی برای تولید انرژی، روغن های طبعی می توانند جایگزین مناسبی برای مشتقات نفتی در عرصه تولید روانکارباشند.

گریس ها

گریس ها جزومعروف ترین روانکارها هستند که نه مایع و نه جامدند. گریس ها از یک روغن پایه ی معدنییا سنتزی و یک پر کننده یا سفت کننده به دست می آیند. در مواردی که انجام روانکاری با روانکارهای مایع مشکل است، روانکاری مجدد محل مورد نظر محدودیت دارد و یا اینکه برای مدت زمان طولانی کفایت می کند، این نوع روانکارها کاربرد فراوانی خواهند داشت. در فصل گریس، به صورت کامل به ساختار و کاربرد انواع گریس ها پرداخت شده است.
۱-۳-۴ روانکارهای جامد
این نوع روانکارها برای کار در شرایط بخصوص مثل خلاء بار زیاد و یا حررارت بالا و کاربردهایی مثل راکتورهای هسته ای که روانکار در برابر اشعه های رادیو اکتیو قرار دارد، استفاده می شوند. ایداری در برابر خلا، فراریت کم درجه حرارت های بالا و همچنین مقاومت در برابر انرژی ناشی از تابش های رادیواکتیو از مهمترین خواص یک روانکار جامد است. گرافیت، مولیبدنیوم دی سولفید، بورنیترید، تنگستن دی سولفید و برخی ترکیبات آلی جامد مثل فتالوسایانین و تترافلوئورواتیلن،میکا، تالک و… از انواع روانکارهای امد هستند. در این بین، گرافیت و مولیبدنیوم دی سولفید، بیشترین کاربرد را دارند.

 

همانطور که می دانیم یک روانکار از مخلوط کردن روغن پایه و افزونی های مختلف به دست می آید. برای رسیدن به روانکاری با خواص مطلوب و مورد نظر، باید عواملی چون نوع افزودنیها و تأثیر آن ها و همچنین خواص فیزیکی و شیمیایی روغن پایه را در نظر گرفت. میزان آگاهی تولید کنندگان از خواص روغن پایه در فرمولاسیون نهایی روانکار نقش بسیار حیاتی دارد. خواص فیزیکی زیادی وجود دارد که می توان آن ها را اندازه گیری کرد و تا حد زیادی قابلیت های یک روانکار را سنجید برای اندازه گیری این خواص که در ادامه به توضیح ان می پردازیم مراجع بین المللی استاندارد گذاری وجود دارند که چند مرجع مهم عبارتند از:

انجمن امریکا برای آزمون ها و موادASTM
موسسه نفت امریکا API
سازمان استاندارد های بین المللی ISO سوئیس
موسسه استاندارد آلمان DIN
انجمن مهندسین خودرو SAE امریکا
موسسه استاندارد فرانسه AFNOR که شناسه ی استاندارد با NF آغاز می شود.
موسسه استانداردهای بریتانیا BSI که شناسه ی استانداردهایش با BS آغاز می شود.
به طور کلی بررسی خواصی که مربوط به جاری شدن و تغییر شکل ماده باشد، دانش رئولوژی نامیده می شود. گرانروی مهمترین خاصیت رئولوژیک یک ماده ی سیال است و تنها خاصیتی از روغن است که در طراحی فرآیند روانکاری هیدرودینامیک و الاستوهییدرودینامیک نقش دارد